VIVE LE TOUR, VIVE LE VELO

Het is weer zo ver : de Ronde van Frankrijk, le Tour de France…3 weken kermis voor mij en daar kan geen hittegolf, zomer van Antwerpen, zelfs geen terrasje tegenop…alhoewel dat laatste misschien wel ferm overdreven is….dus bel / sms / mail gerust als ge een pint wil gaan drinken terwijl de renners op het scherm te zien zijn : een pintje wint altijd :-)

Reeds van jongsaf ben ik bezeten door de fiets (diegenen die mij kennen weten dat, diegenen die dat nog niet wisten hebben deze blog duidelijk nog niet doorgenomen :-)) en vooral in de maand juli.

Ik weet nog (ja ja zo oud ben ik al !!) dat er ’s avonds een extra editie van Het Volk werd verkocht door onze krantenboer met daarin reeds het ritverslag, de uitslag en klassementen én Thomas Pips. Een tekening / cartoon met daarin verstopt twee muizen…uren was ik daar zoet mee…



Nu ben ik vooral zoet met het kijken naar de ronde op televisie (soms zelfs verlof nemend om toch maar niks te missen) en het lezen van allerlei tourberichten in kranten (budgettair niet verantwoord) ….de weken voor de Tour zijn ook steeds een zoektocht naar de verschillende wielermagazines die allen één voor één een extra-dikke special uitgeven waarbij ik na aankoop haast even hard glim als het glossy papier waarop ze gedrukt worden…

Maar er gaat niets boven de Tour live….

Als 8-jarige ongeveer denk ik kon mijn geluk niet op toen ik voor de eerste keer de Tour live kon zien, het was van bij onze familie in Frankrijk nog ongeveer een dik uur rijden maar daar in het kleine dorpje Frévent beleefde ik een hoogdag…of toch 10 seconden want de renners reden daar zo snel dat ik ze haast niet had gezien.



Later zag ik het circus nog enkele keren live : in Bucqouy (vlak voor de deur van de familie), op l’Alpe d’Huez (die ik daags nadien zelf veroverde), 2 x te Antwerpen (1x op de nu reeds verdwenen noodbrug en 1x op St.Anneke) en de laatste keer 2 jaar geleden in Middelkerke..en het gevoel dat ik beleef is na al die jaren nog geen sikkepit veranderd…

Steeds opnieuw mijn ‘jour de gloire’….

Mooi liedje (5)

Speciaal voor jou,Koen...

All this talk of getting old
It's getting me down my love
Like a cat in a bag, waiting to drown
This time I'm comin' down

And I hope you're thinking of me
As you lay down on your side
Now the drugs don't work
They just make you worse
But I know I'll see your face again

Now the drugs don't work
They just make you worse
But I know I'll see your face again

But I know I'm on a losing streak
'Cause I passed down my old street
And if you wanna show, then just let me know
And I'll sing in your ear again

Now the drugs don't work
They just make you worse
But I know I'll see your face again

'Cause baby, ooh, if heaven calls, I'm coming, too
Just like you said, you leave my life, I'm better off dead

All this talk of getting old
It's getting me down my love
Like a cat in a bag, waiting to drown
This time I'm comin' down

Now the drugs don't work
They just make you worse
But I know I'll see your face again

'Cause baby, ooh, if heaven calls, I'm coming, too
Just like you said, you leave my life, I'm better off dead

But if you wanna show, just let me know
And I'll sing in your ear again

Now the drugs don't work
They just make you worse
But I know I'll see your face again

Yeah, I know I'll see your face again
Yeah, I know I'll see your face again
Yeah, I know I'll see your face again
Yeah, I know I'll see your face again

I'm never going down, I'm never coming down
No more, no more, no more, no more, no more
I'm never coming down, I'm never going down
No more, no more, no more, no more, no more

The drugs don't work by the Verve

MORRISSEY-MOR-RIS-SEY (*)

“Punctured bicycle on a hillside desolate…will nature make a man of me yet” zo begon Steven Patrick Morrissey zijn concert in de Rotterdamse zaal WATT…This Charming Man zette direct het publiek in vuur en vlam..

Het was mijn vierde Morrissey-concert en net als bij de man zelf heeft ook bij het overgrote deel van het publiek de tand des tijds ferm toegeslagen…zag je een tiental jaren geleden in de Brielpoort nog verscheidene look-a-likes dan waren nu de minder behaarden ferm in de meerderheid :-)

Ook het tweede nummer ‘Irish Blood, English Heart’ wordt massaal meegekeeld en als vanouds hanteert Morrissey het microfoonsnoer als dirigentstokje om de maat mee te slaan en als zweep waarmee het podium wordt gegeseld

Black Cloud van het nieuwe album ‘Years of Refusal’ toont aan dat de Mozman nog steeds goed bij stem is ondanks de keelproblemen die ervoor zorgden dat verscheidene concerten werden afgelast en mij even deden panikeren over het optreden in Rotterdam.

Scheurende gitaren openen het volgend nummer : How Soon Is Now, kippenvel als het publiek meebrult… ‘I am human and I need to be loved….’ ,het concert kan niet meer stuk en Morrissey en zijn band maken er een stomende rockconcert van tegen een hoog, strak rockabilly tempo…

Morrissey onderstreept het zelf: “The reason why we’re not in a theatre with seats, but in a rockhall, is because I’m a hairy assed rocker.” Een hevig zwetende rocker bovendien, die gedurende het concert twee keer van doorweekt overhemd wisselt. En natuurlijk graaien tientallen handen naar dat uitgetrokken, zeiknatte overhemd dat hij met ontblote torso het publiek insmijt…

WATT in Rotterdam doet me wat denken aan de Paradox of Pacific, twee reeds lang verdwenen concertzaaltjes op het Antwerpse Zuid, klein maar gezellig, het lijkt wel of Morrissey optreedt in mijn woonkamer….maar helaas…dat zou te mooi geweest zijn :-)



“You don't like me, but you love me Either way you're wrong You're gonna miss me when I'm gone”, zingt hij in All You Need Is Me. De zelfbewuste podiumhouding die hij tijdens het optreden tentoonspreidt zet kracht achter die woorden.

Halverwege na stomende versies van Ask en I’m throwing my arms around Paris komt er wat rust in het optreden. Girlfriend in a coma, Seasick,yet still docked en Smiths b-kantje I keep mine hidden bewijzen echter dat ook de ‘stillere’ nummers sterke songs zijn.

De nieuwe single ‘Something Is Squeezing My Skull’ doet wat de titel verklaart en maakt de zaal klaar voor een dendered slot. Met Some Girls Are Bigger Than Others en The Loop gaat het stilaan naar het einde van het concert.

Het zestal komt nog één keer terug voor een luid meegezongen First of the Gang to Die, maar na die ene toegift is het – helaas – echt gedaan. Maar niet in mijn hoofd…de terugweg naar Antwerpen wordt een extra anderhalf uurtje genieten met luidkeels meegezongen Smiths en Morrissey klassiekers….en een pintje achteraf mocht ook niet ontbreken natuurlijk.



(*) op de tonen van zingende Britse voetbalfans

Setlist :

This Charming Man
Irish Blood, English Heart
Black Cloud
How Soon Is Now ?
All You Need Is Me
How Can Anybody Possibly Know How I Feel ?
Ask
I’m Throwing My Arms Around Paris
Girlfriend In A Coma
When Last I Spoke To Carol
Seasick, Yet Still Docked
Why Don’t You Find Out For Yourself
I Keep Mine Hidden
Something Is Squeezing My Skull
One Day Goodbye Will Be Farewell
Sorry Doesn’t Help
Some Girls Are Bigger Than Others
The Loop
I’m Ok By Myself
First Of The Gang To Die (bis)

de Reus van de Provence

Oké,oké...het is hier veel te lang stil geweest...voorjaarsmoeheid misschien...maar er wordt aan gewerkt !!

Gisteren viel mijn oog op een artikel in de krant waarbij 2000 landgenoten via Sporta de Mont Ventoux één of meerdere keren hadden beklommen en dit deed me opnieuw wegdromen naar mijn beklimming in mei vorige jaar.

Is er een betere overgang naar een nieuwe (blog)start...neen..me dunkt..vandaar : mijn verslag van een warme, mooie zomerdag begin mei 2008



Datum : zaterdag 3 mei
Start : 9u15 - camping Municipale de Bedoin
(hetgeen de afstand verhoogde tot 23,6 km ipv de voorziene 21,5 km)
Hoogte top : 1909 m
Gemiddelde stijging : 7,6%
Aankomst eerste rijder na 2u09m44sec (gemiddelde 10,6 km/u)

Het verslag :
Na een korte maar goede nachtrust opgestaan om 6u30 om alvast naar de plaatselijke bakker te gaan,lekker vers brood mee te brengen én zoals het hoort op tijd te ontbijten,kwestie van de maag nog de mogelijkheid te geven de muesli en baguette met confituur (ja ja allemaal suikers !!) nog wat te verteren.
Iedereen (zowel de 6 rijders als de 2 begeleiders) was stil,misschien zelfs een beetje bang…..je weet nooit wat er je te wachten staat op de Mont Ventoux. Of was iedereen nog te moe,dat kan ook…..
Na het ontbijt deed iedereen zijn ding…..zich verfrissen,de rennerskledij aantrekken,beentjes insmeren tegen de zon (het was al een dikke 20 graden om 8 uur ’s morgens !!) en vooral, als bescherming tegen de warmte, véél drinken. Persoonlijk had ik al een dikke liter op voor de start (te merken aan de (onderweg genomen) ‘plasfoto’)
Nog een groepsfoto aan de poort van de camping en om 9u15 op weg naar de top van de reus van de Provence.
Reeds van bij het vertrek, en nog voor de eigenlijke start van de beklimming, loopt de weg bergop….door de mooie hoofdstraat van Bédoin,aan de fontein rechtsaf en dan begint de officiële klim….de top lacht ons reeds toe….in de zon…..dat belooft…..
Nog geen kilometer ver en de groepjes scheiden zich al : Frits en Jules nemen resoluut de leiding,gevolgd door Jo en Linda, terwijl Guy en Rogeria de rangen sluiten….
De eerste twee à drie kilometer zijn niet zo steil en er is nog volop tijd voor een babbeltje met Linda,de fietscompagnon naast me…ik voel me echter in mijn sas (overmoedig kan ook) en besluit het tempo wat op te drijven…..zeg tegen Linda : “tot boven” en rijd het ‘gat’ van een 200 meter naar Jules dicht, die alleen was geraakt omdat Frits ontembaar van start was gegaan die eerste kilometers.
Een gesprekje met Jules wordt al wat moeilijker door de inspanning maar na even bekomen te zijn,lukt het me toch hem enkele woorden te zeggen. Rechts van de weg een bordje met St.-Estéve op,hier begint het fameuse bos én de echte zware stukken van de klim….het bos ‘duurt’ 10 kilometer en kent een gemiddeld stijgingspercentage van bijna 10%....jawadde…
Ik geef Jules een schouderklopje en we spreken boven op de top opnieuw af…..het wordt nu ieder voor zich….op zijn eigen tempo….anders lukt het niet…..in de eerste haardspeldbocht ga ik even op de trappers staan wegens te steil, zet me terug neer, kijk om en Jules volgt reeds op een tiental meter….dat is spijtig….ik had graag nog wat met zijn tweeën verder gereden…het bos boezemt me toch wat angst in…..maar gedane zaken nemen geen keer zoals ze zeggen en fiets dan maar verder.

Ik verbaas mezelf en peddel gemakkelijk naar boven….nog geen kilometer verder in het bos zie ik Frits op een veel te groot verzet zich naar boven hijsen en al een klein beetje zwalpend…..
Ik haal hem vrij snel in en zeg hem mijn wiel te nemen om wat te recupereren….doch een déja-vu passeert want als ik omkijk volgt ook hij op een tiental meter…..mijn verbazing wordt steeds groter…..want ik blijf gezwind de klimmende meters afmalen…..
Onderweg worden we veelvuldig aangemoedigd en gefotografeerd door onze begeleiders Marina en Ann…..die je steeds een boost geven om een minder moment van je af te fietsen…na een negental kilometers moet ik hoogdringend plassen en besluit even bij de camionette te stoppen….na het verorberen van een energiereep en wat water komt ook Frits aan de camionette aan, ik besluit even te wachten om met zijn tweeën verder te rijden….het is nog een lange weg naar het maandlandschap en nog langer naar de top.
Helaas voor Frits spring ik iets té gezwind op de trappers en geraakt hij zelfs niet meer tot in mijn wiel…..weer alleen op weg naar boven dan maar…..ik voel (relatief) nog geen vermoeidheid en met mijn 30x23 koffiemolenverzetje geniet ik meer en meer van deze beklimming. Na nog een halfuurtje bos-fietsen geeft mijn blaas weer een teken om geledigd te worden…..gelukkig zijn daar weer Marina en Ann, niet alleen geven ze geweldige steun maar beiden zijn ze ook verbaasd over mijn klimstijl en –snelheid….
Woorden als ‘vingers in de neus’ en ‘gij zit precies in uwe zetel’ schieten mijn moraal tot vér over de top van de Ventoux !!!
Toch opnieuw even op Frits gewacht onder het eten van een tweede energiereep om misschien toch samen tot aan Chalet Reynard (op 6,5 km van de top) en het begin van het maanlandschap te fietsen als daar ineens ook Jules vanachter de bocht komt,hij stopt niet en rijdt rustig verder…alles onder controle zo lijkt het wel…..ik informeer ook bij Marina en Ann naar Linda, Guy en Rogeria en krijg enkel positief nieuws…..voorlopig ziet het er naar uit dat we alle zes de top gaan halen !!
Terug op de fiets is er voor Frits alweer geen mogelijkheid op in mijn spoor te fietsen,niks derde keer,goede keer….even verder steek ik ook Jules opnieuw voorbij en fiets dus alweer alleen en vooraan richting einde van het bos…..dat einde komt er sneller dan verwacht als ik door de boomtoppen in de verte de top zie schitteren in de blakende zon….dat wordt nog puffen zonder de boombescherming….
Aan Chalet Reynard aangekomen,zet ik mij even langs de kant in de schaduw om al volop te genieten van de voorbije prestatie…..tijd voor een eerste energiegel….de snelle suikers zullen nog van pas komen……daar zijn ook Ann en Marina maar de drang om de top te halen en eerlijk gezegd ook om eerst boven te komen doen mij snel vertrekken…..nog 6,5 km….gemiddelde van ‘slechts’ een 7%....en onder een loden zon…..zot zijn doet (nog) geen pijn denk ik maar….
Ook al zie je de top nu constant liggen, dichterbij komt hij precies niet…..auto’s en moto’s die mij passeren kan ik tot boven volgen en het duurt mij veel te lang vooraleer ze ook boven zijn….dat belooft…..heel motiverend zijn de kilometeraanduidingen op de weg….zij tellen mee af en dat doet deugd…..drinken is moeilijk al klimmend dus ik besluit nog even te stoppen om enkele slokken en wat energiegel tot mij te nemen….nog 2,5 km lees ik…..nog een 20 minuten denk ik….het wordt nu moeilijker…..lichamelijk voel ik geen zware ongemakken maar mentaal weegt het nu zwaar door….ik passeer het Tom Simpson-monument en weet dan dat ik aan de laatste kilometer begin….kijk naar boven en wist niet dat een kilometer zo lang was…..
Nog 750 meter…aan de Col des Tempêtes…..besluit ik nog even te drinken en uit te blazen…..nog één bocht zie ik, nog enkele bochten zegt een vrouw naast mij…..ik schiet haar haast dood met mijn ogen denk ik en beslis dan maar er aan te beginnen…..
(gelukkig had ik gelijk en was het nog één bocht)
In de verte zie ik Ann en Marina al staan en weet dat het einde nadert….de laatste bocht is echter zeer steil en ik besluit om deze nog even stijlrijk te nemen , kwestie van mooi op de foto te staan……nog even op de tanden bijten….hop hop…..en ja……boven….
Applaus van mensen op de top neem ik gewillig en met kiekenvel aan (het was wel niet voor mij maar dat kan me geen barst schelen,het is genieten….) 2uur 9 minuten en 44 seconden……dit had ik nooit verwacht,zelfs niet gedroomd !!!
Het is nu wachten op de rest…..spanning maakt zich van mij meester…..we kijken reikhalzend uit naar de volgende van onze bende….na een 20-tal minuten besluit ik te voet wat naar beneden te gaan om Frits in zijn laatste hectometers aan te moedigen….in de verte zie ik hem aankomen en juich hem naar de top,wat een karakter,zwalpend na enkele kilometers in het bos en niet afgeven….terwijl krampen in mijn kuiten schieten….en mijn stem van emotie overslaat….op Jules is het iets langer wachten maar ook hij toonde een groot karakter….aan Chalet Reynard, met nog 6,5 km te gaan, kon hij haast niet meer van de fiets stappen maar toch was zijn eerste zin : ik rij tot boven……geweldige prestatie…..
Enkele minuten,kan ook wat langer zijn, na Jules komt zijn vrouw Linda naar boven gepeddeld…..met bovenbenen vol krampen maar ook hier alweer : wat een prestatie…. 4 van de 6 zijn nu boven….het is nog wachten op Guy en Rogeria….beiden zaten na anderhalf uur zonder eten en drinken….hadden gebeld en gesms’d naar Marina maar deze had vrij laat het bericht ontvangen, uiteindelijk er toch nog in geslaagd om ter hoogte van Chalet Reynard ze te voorzien van eten en drinken….. en ja hoor…..na een dikke 4 uur klimmen komen zij ook aan op de top van de Mont Ventoux…….iedereen geniet terecht na van de prestatie…..nog wat foto’s van de omgeving….koffietje drinken….helm op, windjack aan en naar beneden…..waar ons een leuk terrasje wacht…..

Vlaanderens mooiste....

Zaterdag 4 april 2009 : voor de wielrenner,pardon saloncoureur, in mij een zoveelste hoogdag, de Ronde van Vlaanderen voor wielertoeristen. Aangezien de Belgische winter langer duurde dan gehoopt had ik nog geen kilometer op mijn splinternieuwe zwarte Bianchi gereden en koos dus wijselijk, samen met enkele kameraden, voor de allerkleinste versie van 75 kilometer met daarin een drietal lekkere kasseistroken en de laatste zes hellingen van deze topklassieker.

Daags voordien nog naar een uitvaartplechtigheid van een goede vriend (vreugde en verdriet liggen inderdaad dicht bij elkaar) geweest maar tegen de avond aan begon het toch serieus te kriebelen. Fiets nog eens nagekeken, alle kledij klaargelegd, drinkbussen gevuld en de nodige energiereepjes bij elkaar gezocht…de beentjes glad gemaakt…(ja ja…ik was er helemaal klaar voor…), de wekker gezet om 6u. en op tijd mijn bedje in..

Vroeg dag want tegen 7u. hadden we afgesproken bij Jules en Linda in Aartselaar om te vertrekken richting startplaats Ninove, wat toch een 45 à 50 minuutjes rijden is. Vlot verkeer tot aan de afrit Ninove waar de file begon….de ene auto na de andere met fiets(en) op een bagagerek of in de koffer…de koerssfeer zat er onmiddellijk in. Na een geweldig maneuver van chauffeur Frits een schitterende parkeerplaats gevonden dus tijd voor de actie : fietsen uitladen, rest van de kledij aantrekken, zakjes van de koerstrui volproppen met eten en hop….op weg naar de inschrijving en de start…

Onderweg naar de inschrijving enkele keren het gevoel gehad dat ik mijn kin ging kwijt-spelen, man…wat was het koud op de fiets….gelukkig had Frank Deboosere een mooie zonnige dag voorspeld…uiteindelijk rond 9u20 vertrokken we met z’n vieren voor de 75 kilometer lange mini-versie van de Ronde van Vlaanderen !!

De eerste twintig kilometer reden we richting Zottegem om daar op het officiële parcours te komen en aan het echte werk te beginnen. En dat was direct de moeite met de kasseistrook van de Lippenhovestraat (1,3 kilometer kassei), deze strook afgedaverd,bochtje naar rechts en bochtje naar links en voila….de Paddestraat, een 2,4 km lange kasseistrook waar ik, net als op de vorige, vlotjes overreed terwijl drinkbussen en fietspompen mij als het ware rond de oren vlogen. Mijn kompanen waren niet meer te zien…wegens wegvergissing…dus na de Paddestraat besloot ik even te wachten om met z’n vieren aan de heuvelzone te kunnen beginnen. Frits en Jules kwamen na een 5-tal minuten de kasseitjes afgevlogen maar van Louis was geen spoor te bekennen…na nog wat te wachten besloot Frits om eens te bellen en wat bleek….onze 4e man stond al boven op de eerste helling, de Berendries (940 m lang, gemiddelde stijging 7,2 %, maximale stijging 14 %).

Wij dus op naar de Berendries…eerste helling uit onze mini-Ronde en eerste keer enkele tandjes kleiner moeten schakelen om vlotjes boven te geraken…dat ging toen nog…vlotjes.
Na een snelle afdaling kwamen we met z’n vieren aan de controlepost annex bevoorrading waar we ons te goed konden doen aan Isostar, peperkoek, suikerwafels, stroopwafels, stukjes appelsien,… kortom allemaal snelle suikers want de hellingen volgen elkaar nu redelijk snel op…

Nog maar net de controlepost uit en daar begint de Valkenberg al (540 m lang, gemiddelde stijging 8,1 %, maximale stijging 12,8 %). Voor velen begint het al wat moeizamer te gaan maar op een klein verzetje geraak ik nog relatief op ’t gemakske boven…hopelijk blijft dit duren.

Tussen de hellingen in is het voor mij vooral de bedoeling om enigszins te recupereren want zonder training in de benen kan de man met de hamer overal staan te wachten. (Uiteindelijk stond hij er ’s avonds pas én ik ken zijn naam : Witkap Pater…) Maar wat is recupereren want gedreven door de sfeer van deze Ronde fiets ik toch tegen een snelheid van 30 à 32 km/h van helling tot helling. Hierdoor duurt het natuurlijk niet lang of daar is de volgende al : Tenbosse (450 m lang, gemiddelde stijging 6,9 %, maximale stijging 8,7 %) Niet al te lang en niet al te steil dus het gaat nog steeds redelijk vlot….op naar de volgende…

De Eikenmolen (610 m lang, gemiddelde stijging 5,9 %, maximale stijging 12,5 %) waar Stijn Devolder vorig jaar zijn rush naar de overwinning inzette en als Belgisch kampioen triomferend de aankomst bereikte. Smal paadje waar het al moeilijker werd om iemand voorbij te rijden maar je niet laten doen is zeker de boodschap…dus laverend tussen haast of bijna stilstaande medewielertoeristen ploeter ik mij een weg naar boven.

Nu wordt het ernst…want een tiental kilometer verder wacht er iets op ons dat iedereen schrik aanjaagt….de Muur (en Kapelmuur) van Geraardsbergen…(475 m lang, gemiddelde stijging 9,3 %, maximale stijging 19,8 %). In plaats van de 19.000 deelnemers allemaal door het centrum van de stad te sturen trekken we via een kleine lus richting Muur. Bochtje naar links en daar begint de verschrikking…man man man…het enige wat ik zie zijn fietsers en een weg die stijgt en stijgt….Valt het begin nog mee, niet qua stijging maar qua kwaliteit van het wegdek, dan begint op de kasseien het zware werk maar echt…hotsend en botsend sleur ik mij een weg naar boven…het gaat moeizaam maar het gaat….tot….tot voor mij twee fietsers in mekaar haken en daar sta ik dan…te voet op de Muur…bijna boven gelukkig zodat ik niet te lang moet kwakkelen op mijn schoentjes. Beneden de Muur eventjes gewacht op Jules en Louis maar na een vijftal minuten besluit ik toch maar verder te rijden.

Nog eentje….de Bosberg (1350 m lang, gemiddelde stijging 5,8 %, maximale stijging : 11 %) ook een kassei-helling maar gelukkig niet zo smal als de Muur…waardoor ik nog vrij vlot, al is dat relatief, naar boven rijd en boven gekomen toch blij ben dat het erop zit..nog een 15 kilometer richting aankomst…lichtjes bergaf soms en dus tijd genoeg om te recupereren.
Het is een leuk gevoel om uiteindelijk onder de grote aankomstboog te kunnen rijden, dezelfde waar daags nadien Stijn Devolder voor een tweede opeenvolgende Rondewinst zorgde.

Uiteindelijk bleken de 75 kilometer er 80 te zijn én met een gemiddelde van 24,9 km/h mogen we méér dan tevreden zijn. Na ons wat verfrist te hebben nog een lekker streekbiertje gaan drinken en de dag plezant afgesloten met een portie mosselen van de Jef….euh van de chef….iedereen was moe…da’s duidelijk….

Volgend jaar de 140 kilometer ??????

Verhaaltje.....

Een boeddhistisch verhaal over respect voor elkaar

Muizen en olifanten

Midden in een groot bos lag een tempel, met een prachtige vijver ervoor. De tempel was vervallen en honderdduizend muizen huisden erin. Ze hadden daar hun holletjes gebouwd en leefden heel tevreden. Maar er kwam een grote droogte. De koning der olifanten met zijn kudde kwam op de vijver af op zoek naar water. Ze renden door de tempel en honderden muizen werden onder hun poten verpletterd en duizenden werden verminkt. De muizen overlegden met elkaar en ze besloten met een deputatie naar de koning der olifanten te gaan en hem vriendelijk te verzoeken langs een andere weg naar de vijver te lopen.

"Heb toch medelijden met ons!" riepen ze met hun kleine stemmetjes. "Bhutadaya, vriendelijkheid voor alle schepsels is de sleutel tot het leven. Bovendien, wij zijn wel klein en onbelangrijk, maar eens zullen wij u een grote dienst bewijzen."

De koning der olifanten lachte bij dat idee, maar hij had medelijden met de muizen en nam met zijn kudde een andere weg naar de vijver.

Een poosje later vernam een koning van een naburig land dat de koning der olifanten altijd ging drinken in de vijver van de vervallen tempel. Hij zond er zijn jagers op af om onder water valstrikken te leggen. En zo werden vele olifanten gevangen en stevig vastgebonden. De jagers gingen terug naar de koning om hem hun succes te melden. De olifanten waren treurig, maar opeens herinnerde de koning der olifanten zich de opmerking van de muizen, waar hij toen zo om had gelachen. Gelukkig was een van de olifanten nog vrij en hij zond haar naar de muizen om het droevige verhaal te vertellen.

Meteen renden de muizen naar de plaats van het onheil. In de vervallen tempel woonden duizenden en duizenden muizen, want je weet hoe het gaat bij muizen, eerst zijn er twee en na een paar weken zijn er twintig en dan tweehonderd en ga zo maar door. Nou, in die tempel kon je de muizen niet tellen. In horden kwamen ze aangezet en ze begonnen te knagen. Als je olifanten vastbindt, moet je dikke touwen nemen, maar voor die honderden muizen was dat niets en in een uurtje was de klus geklaard. De muizen dansten een muizendans en ROETS.. weg waren ze.

Maar de koning der olifanten sprak: "Alle muizen worden bedankt, de kleine en nog kleinere. Olifanten, maak vrienden met alle schepsels. Al zijn wij sterk, er komt een moment dat we de hulp nodig hebben van zwakke schepsels."



* * * EINDE * * *

Stilletjes....

ik weet het, het is hier stil...wat zeg ik : HEEL STIL
maar dat heeft zijn redenen : verbouwingen....eigenlijk een complete
benedenverdieping-make-over....
en om te bewijzen dat het écht is...hier wat fotokes :-)

Mooi liedje (4)

You do something to me, something deep inside
I'm hanging on the wire for a love I'll never find
You do something wonderful then chase it all away
Mixing my emotions that throws me back again
Hanging on the wire, I'm waiting for the change
I'm dancing through the fire, just to catch a flame
an' feel real again

You do something to me somewhere deep inside
I'm hoping to get close to a peace I cannot find

Dancing through the fire just to catch a flame
Just to get close to, just close enough
To tell you that.....

You do something to me something deep inside.

You do something to me by Paul Weller

Paraskevidekatriafobie

Vrijdag de 13e, ik zie er juist niet tegenop. Ik vind het wel zalig dat alles wat er vandaag mis gaat lekker niet aan mij ligt maar gewoon aan de dag.

Zou het echt zo zijn dat er mensen vandaag in bed blijven omdat dit een ongeluksdagje is?
Eigenlijk vind ik bijgeloof best wel iets grappigs hebben. Iedereen, ook ik, krijgt waarschijnlijk van huis uit een portie bijgeloof mee. Mijn moeder was, echt waar, er heilig van overtuigd dat zingen voor het ontbijt je tot huilen zou brengen voor het avondeten.
Zingen doe ik dus ook pas ná het ontbijt, of beter deed ik want ontbijten zit er vaak niet in.

Bestek gekruist leggen mag ook niet. Dat brengt ongeluk. Schoenen op tafel zetten.
Een paraplu binnen openen. Wie zou die rare dingen toch verzonnen hebben?
Gelukkig heb ik geen last van paraskevidekatriafobie, zoals het fobie voor vrijdag de dertiende zo mooi heet. Vrijdag de dertiende wordt als een ongelukkige dag beschouwd, vanwege de combinatie van vrijdag en dertien. Een van de verklaringen is dat vrijdag de dag is waarop Jezus werd gekruisigd, een ongeluksdag dus. Het getal 13 is volgens deze theorie gebaseerd op het aantal aanwezigen tijdens het Laatste Avondmaal, namelijk 13

Iedereen weet ook dat 13 een ongeluksgetal is. Waarvan dat komt, is niet zeker. Het is een oneven getal, een priemgetal zelf, maar oneven getallen werden in de oudheid eerder als positief ervaren. Het komt achter twaalf, dat als een heel harmonisch getal bekendstaat. De toevoeging van één bij twaalf lijkt die harmonie te verstoren.

Er wordt ook wel gesteld dat vrijdag de 13e is afgeleid van een Noorse sage over de kwaadaardige god Loki die als niet-uitgenodigde, dertiende gast, op het feest komt en de aarde in rouw dompelt. In deze sage wordt verteld hoe de geliefde god Balder, met elf kompanen in het Walhalla zit te tafelen, totdat Loki, de god van het kwade, zich als dertiende erbij voegt. Als men hem wil verjagen, ontstaat een handgemeen waarbij Balder door Loki gedood wordt

Het bijgeloof van miljoenen mensen heeft een serieuze invloed op de economie : in het Westen verzuimen opvallend veel mensen hun werk en worden zakelijke transacties vaak uitgesteld.
Veel gebouwen hebben bijvoorbeeld geen 13e verdieping waardoor liften moeten worden aangepast en in bijna geen enkel ziekenhuis zal je een kamer met nummer 13 vinden. IK daarentegen voetbalde jaren met nummer 13, was ook gemakkelijk want, inderdaad het bijgeloof, niemand wou dit nummer dragen.

Maar vanwaar dan de vrijdag..hoor ik jullie vragen ?
In de christelijke wereld wordt verwezen naar de dood van Jezus, maar ook hiervoor zijn er sporen in de Germaanse mythologie. Vrij-dag is Freya's dag, de dag van de godin van de liefde. Volgens een legende beschouwden de eerste christenen haar als een heks en werd zij verbannen naar een berg, waar ze elke vrijdag vergaderde met elf heksen en de duivel (samen dertien dus). Vaak werd dan ook gezegd dat de heksensabbat op een vrijdag valt.

In de Angelsaksische landen was het de gewoonte die dag veroordeelden op te hangen. Voor huwen en reizen was die dag ongeschikt (Churchill zou zich eraan gehouden hebben dan niet te reizen). De zeer bijgelovige Catharina de Medici, die zoveel waarzeggers en astrologen begunstigde, deed helemaal niets op vrijdag, en Napoleon zou zijn staatsgreep één dag hebben uitgesteld, naar 18 Brumaire, omdat 17 Brumaire op een vrijdag viel

Het zou af te raden zijn om op vrijdag de première van een toneelstuk te houden, te verhuizen, een dokter te roepen, een proces te houden, de matras om te draaien of de lakens te verwisselen, de was te doen, de ruiten te wassen, van hemd te veranderen, een breiwerk te beginnen, een kledingstuk voor het eerst te dragen, de haren te knippen of zelfs te kammen.

Vrijdag de dertiende is gewoon een combinatie van de beide vormen van bijgeloof, niet meer en niet minder

Maar niet iedereen denkt er zo over : de Italianen daarentegen blijven niet in bed op vrijdag de 13e, daar zien ze dat helemaal anders; daar is vrijdag de 17e een ongeluksdag. Hier ligt de verklaring ligt in de Romeinse schrijfwijze van zeventien: XVII. Als je deze letters door elkaar gooit, krijg je het woord 'VIXI', en dat is Latijn voor 'ik heb geleefd'. Zeventien is voor de Italianen dus synoniem met de dood. De afkeer van 17 blijkt in Italië uit de kleine details. De Renault 17 heet daar R177. De vliegtuigen van Alitalie hebben geen stoel 17.

Er is natuurlijk ook niet alleen bijgeloof met een negatieve bijklank,bijgeloof kan ook in positieve dingen zitten. Zal ik eens een geheimpje verklappen ? Ook ik had vroeger een vorm van bijgeloof…en ok…lach me maar uit…hier komt het : telkens ik op zondagvoormiddag op weg was om te gaan voetballen had ik één liedje dat ik telkens door mijn autoradioboxen joeg om mezelf ‘scherp’ te krijgen…..”we are the champions” van Queen….echt waar….

Nog een extra tipje : Iedere maand die begint met een zondag heeft een vrijdag de dertiende

Gedichtendag

Het is vandaag gedichtendag...hier een kunststukje van Dennis Nowé, Vlaanderens eerste en enige puntdichter :

Duracell

mijn vrouw was niet tevreden
ik was veel te gauw moe.
En als we het al deden
dan was het af en toe.

Dus kocht ze zo'n konijntje
dat trommelt, u kent het wel.
Met van die batterijen,
ja, die van duracell.

Dan zou ik beter vrijen
zo was haar commentaar
Ze stak de batterijen
ik zal niet zeggen waar.

Maar het resultaat
was niet zoals gepland.
Het leek veel eerder
op 'n misverstand.

Want ligt mijn vrouw in bed
al heel lang in te dommelen,
dan sta ik als 'n gek
nog urenlang te trommelen

Evolutie of niet...?

Het jaar 2009 wordt, behalve ongetwijfeld veel meer, toch vooral het jaar van Charles Darwin (1809-1882): op 12 februari is het 200 jaar geleden dat hij werd geboren en op 24 november e.k. zal het 150 jaar geleden dat zijn “On The Origin of Species by Means of Natural Selection… het licht zag.

De invloed van dit werk, nauwelijks te onderschatten, bleef niet beperkt tot de biologie maar strekte zich verder uit tot het domein van o.a. maatschappij, filosofie en religie. Charles Robert Darwin bevindt zich hiermee in het selecte gezelschap van twee andere giganten van de 19e eeuw wiens meningen menig wereldbeeld omver wierpen, met dit verschil dat de ideeën van Freud en Marx gaandeweg steeds meer omstreden zijn geworden, terwijl Darwins theorie van de natuurlijke selectie nog fier als een mensaap overeind staat.



Darwins naam is bijna synoniem voor het begrip ‘evolutie’. Maar tegelijkertijd staat de naam Darwin ook garant voor felle controverses, ideologische tegenstellingen en de productie van meters en meters boeken, pamfletten en artikelen. Waarschijnlijk is er geen andere wetenschapper die zoveel overhoop heeft gehaald en nog altijd haalt, ook nog anderhalve eeuw na publicatie van zijn Origin of Species.

Er zijn weinig mensen die twijfelen aan de waarde van het werk van bijvoorbeeld Copernicus en Galilei, van Watt en Edison en vele andere wetenschappers. Sommige van hun ideeën zijn al lang door tijd en wetenschap ingehaald, maar er zijn geen grote controverses. Bij Darwin ligt dat anders. Behalve dat Darwin een belangrijke bijdrage heeft geleverd aan de ontwikkeling van vooral de geologie en de biologie, grijpt het darwinisme ook aan op andere terreinen: de evolutionaire geneeskunde en psychologie, de sociologie en zelfs de economie en de politiek. Bovendien kent zijn werk ook een filosofische grondslag. Het darwinisme vertelt ons niet alleen waar de planten en dieren vandaan komen, het geeft ook een filosofische basis aan ons wereldbeeld en onze kijk op de oorsprong der dingen, een basis die sterk afwijkt van alle tot dan toe gangbare ideeën.

Links en rechts zie ik echter tal van publicaties verschijnen en een deel bevalt mij helemaal niet. Namelijk de creationisten en hun Intelligent Design. Volgens de creationisten is de aarde maximaal 15.000 jaar oud en waarschijnlijk zelfs jonger. Van miljarden jaren oud willen zij niets weten, want dat past niet in hun kraam. Creationisten geloven in de schepping en een Darwinist doet dat niet.

Ik heb een gloeiende hekel aan creationisten omdat ze zich bespottelijk gedragen. Toch ben ik het in elk geval op één punt gloeiend met ze eens. De bewering dat een dag in hun bijbel net zo lang duurde als een dag nu onderschrijf ik graag. Dagen lijken hoogstens langer door een kortere nacht en net zo goed omgekeerd, maar het blijft een dag van 24 uur. Met dezelfde bewering gaan de creationisten vervolgens plat op de snuit, want God schiep de wereld in zes dagen en de zevende dag lag hij nog zo te hijgen dat hij er maar een rustdag van maakte. Daar scheiden de wegen van de creationist en de Darwinist.

Of ik honderd procent Darwinist ben? Ik geloof (what’s in a name…) niet dat zoiets kan, maar “On the origin of species” werd voor mij wel het uitgangspunt van mijn denken over het reilen en zeilen van de natuur. Ik raakte gefascineerd, probeerde logisch te denken en ik weet nog dat ik lang over Darwins boek heb gedaan. Zéér lang zelfs want het was een Engelstalige versie. Hoe dan ook, noem mij maar Darwinist, zelfs in dit Darwin-feestjaar, nochtans het jaar waarin alles wat in welke god dan ook gelooft, de evolutietheorie onderuit probeert te halen.

God schiep de aarde, de natuur, de hele santeboetiek in zes dagen. Leuk bedacht natuurlijk maar klinkt dat niet een beetje als volstrekte onzin ? Op zich is het wel geen verkeerd verhaal maar welke nuchter denkende mens gelooft dat nu werkelijk?



Wie denkt er dat er een man was die, zonder dat de Gamma of Brico open was, in een razend tempo de ene plantensoort na de andere kon maken , een regiment diersoorten ontwikkelde en om het huzarenstukje af te ronden de mens schiep ? Elk weldenkend mens wéét dat het een grappig verhaal is, maar alleen al het geloof in één man die alles doet, regelt, weet, ontwerpt en produceert, getuigt niet van enige zin voor realiteit. Een man kan trouwens niet multi-tasken , laten we daar géén discussie meer over voeren !

En voor dat soort mensen ben ik redelijk allergisch. Juist in dit Darwinjaar beginnen ze “en masse” te beweren dat God de aarde boetseerde met alles er op en aan en dat Charles Darwin met zijn evolutietheorie naar de maan mag lopen. Ik lees de verhalen van creationisten in kranten, tijdschriften en op het internet en ik verwonder mij over (en bewonder soms ook) hun vasthoudendheid. Het moet een vage angst zijn voor het onbekende dat zo bekend is. Het onbekende na de dood wat gewoon dood is. Wie daar een aardig verhaal van maakt, moet dat zeker doen. Maar wie gelooft dat je naar de hel of de hemel gaat, wie gelooft dat je voor het aangezicht van een god komt te staan als je je laatste adem uitblaast, die heeft het volgens mijn persoonlijke mening verkeerd.
May Darwin bless America :-)

God save the Queen...

Als semi- of is het pseudo-vegetariër eet ik sinds enkele jaren géén rood vlees meer…tenzij…vandaar het woordje ‘pseudo’..als het mij aangeboden wordt wanneer we ergens gaan eten bij familie of vrienden…het mensen moeilijk maken is niet de hoofddoelstelling van mijn bestaan….

Wat ik eigenlijk wel mis in mijn pseudo-vegetaristisch-concept is een witte boterham gesopt in gesmolten spekvet. Eén van de fijnste en simpelste onbenulligheden die je kan serveren. Hemels lekker en duivels ongezond,zéker met een laagje donkerbruine suiker. Zo’n smaakrijke, vette boterham behoort echter niet tot het andere summum wat ontbijten betreft : het Engels ontbijt.


Na een lange vermoeiende overtocht tussen het continent en het Britse Eiland at ik mijn allereerste English Breakfast in Victoria Station. Met de prut net uit de ogen genoten we eerst van een glaasje vers geperst sinaasappelsap. Daarna kregen we een bord gevuld met krokante gebakken bacon, romige roereitjes, boontjes in tomatensaus (de lekkerste zijn deze van Heinz) en kleine worstjes. Dat was echter station-fast-food vergeleken bij het echte werk.
Het echte ontbijt gaat ook gepaard met mokken stevig getrokken thee en licht geroosterde toast met lemon jelly of thick cut sinaasappelmarmelade. Of met de enige echte Cadbury chocolade verrijkt met rozijnen en noten – op de terugreis taxfree te kopen op de ferry Oostende-Dover , allé Dover-Oostende in ons geval. En zelfs met French fries, ja ja….


Ook thuis heb ik lange tijd de breakfast-traditie in ere gehouden. Compleet met gestoofde tomaat en bangers. Zeker zolang het filiaal van Marks en Spencers zich op de Meir bevond. Lekkerder en authentiekere Britse ingrediënten kon je (en kun je misschien) nergens anders kopen.

Het is een belegen boutade dat je in Engeland pas lekker zal eten als je drie keer per dag een ontbijt neemt. Zeker in de Engelse centrumsteden kent het culinair vertoon een opwaartse lijn.
En de vele Britse topchefs zijn ook wereldwijd beroemd. Niettegenstaande deze culinaire hoogtepunten zijn er daar nog tal van eettentjes die bij gebrek aan kennis op veilig spelen en wijselijk heel de dag door enkel ontbijt serveren. Eigenlijk smaakt zo’n stevige maaltijd even goed ’s middags als ’s avonds. Alleen mis je gevoelsmatig toch een stuk van die ontwakende ochtendsfeer wanneer de dag al halfweg is. Honderen ontbijten heb ik al over het Kanaal genoten. Van Folkestone over Inverness tot in Galway. En altijd bordje leeg gegeten.
Maar het lekkerste breakfast heb ik ooit gegeten in Glasgow…in een B&B met een oud lief vrouwtje als uitbaatster…genoten in het kwadraat….en als ik daar aan terugdenk krijg ik steeds goesting. En niet alleen in een Engels ontbijt maar ook in een gebakken boterham. Gesopt in spekvet. Met bruine suiker.

Jo's Fiskebar (11)

Bisque de Crevettes



In middelgrote kookpan met olijfolie 250 gr garnaalkoppen aanbakken (geeft bezinksel en meer smaak aan de bisque) , 1 kleine ui, 1 kleine wortel en 2 takken witte selder in grove mirepoix snijden en in de pan met garnaalkoppen afzonderlijk aanstoven, alles op een hoog vuur verwarmen

Dan 0,5 dl cognac toevoegen (niet van uit de fles gieten !), deze moet geflambeerd worden, dient niet om te blussen, vlam doven en 1 eetlepel tomatenpuree toevoegen, goed doorroeren en dan 2 eetlepels bloem toevoegen (deze vormen een binding met de olie)

Goed doorroeren en 1 dl witte wijn en 1 liter visfumet toevoegen alsook een bouquet garni (enkel de takjes van de peterselie,de peterselie zelf dient als garnituur in de soep), dit alles een 30’ zachtjes laten koken en dan passeren (evt bijbinden met beurre manie)

Afwerken met 0,5 dl room, de gehakte peterselie, de gepelde garnalen en een scheutje cognac

Tongscharrolletjes met witte wijnsaus



Tongschar : fileren, limoneren (ontvellen) , met de platte kant van het mes enkele tikjes geven op de velkant van de filet om overmatig krimpen te vermijden en oprollen met velkant naar binnen,van kop (breedste stuk) naar staartstuk, in vuurvaste schotel 8 à 10 minuten in oven op 160°

Saus : in sauteuse olie of boter verwarmen, 1 fijngesneden sjalotje toevoegen en aanstoven, blussen met 1 dl witte wijn en ¼ laten inkoken, 1,5 dl visfumet toevoegen en ½ laten inkoken dan 1,5 dl room toevoegen en laten inkoken tot ‘culinaire’ dikte, de saus passeren en afkruiden met pezo, evt. bijbinden met beurre manié, afwerken met fijngehakte peterselie en geconcasseerde tomaten (tomaten in vier snijden,zaden en zaadlijsten weg en in kleine blokjes snijden)

Aardappelen: aardappelen schillen, koken (zonder deksel), passeren ??, drogen en door passe-vite halen, afwerken met boter (35 gr) en 3 tot 4 eigelen, afkruiden met pezo en nootmuskaat. Op een bakplaat aluminiumfolie leggen en inwrijven met olie, de puree in spuitzak doen en tot roosjes (pomme duchesse) spuiten, afbakken op 180° en eventueel even onder grill plaatsen

Jo's Fiskebar (10)

Gegrilde St.Jacobsvruchten met choronsaus

Gastrique : 300 gr sjalotjes rauw, niet aanstoven, 3 dl witte wijn, 3 dl dragonazijn (evt witte balsamico,ciderazijn) en 3 dl water toevoegen, evenals thijm, laurier, peterselie en dragon, alles aan de kook brengen en reduceren tot 1/3e daarna passeren

Coquilles : marineren in bord met olie, peper en zout en citroenthijm, afgedekt in koelkast bewaren, na 20 minuten omdraaien. Een grillpan met doek lichtjes inoliën en de coquilles grillen,quadrilleren, ongeveer 1,5 à 2 minuten langs beide kanten (de binnenkant moet glazig blijven = sappiger !)

Groenten : sojascheuten, het wortelgedeelte afhalen en in water met azijn legggen,nadien wokken of blancheren, moeten knapperig blijven
250 gr broccoli in roosjes snijden, koken zonder deksel, rafraichiren in bolkom met koud water, laten uitlekken en mixen (4 roosjes bijhouden als garnituur), afkruiden met peper en zout en evt. room toevoegen (niet te lang mixen)

Aardappelen : 125 gr aardappelen koken en pureren met passe-vite, afkruiden met peper, zout en nootmuskaat (evt room toevoegen) en 1 eetlepel toevoegen aan de broccolipuree

Choronsaus : basis béarnaisesaus, In koude sauteuse op natte vaatdoek 2 eigelen en 0,5 dl gastrique opkloppen tot schuimende massa, dan op matig vuur verwarmen (tot het net niet opstijft), van het vuur, op de natte vaatdoek 1 dl geklaarde boter straalsgewijs toevoegen tot de saus goed glanzend is, terug opwarmen (maar niet te lang) afkruiden met peper en zout, 1 koffielepel tomatenpuree toevoegen,alsook de geconcasseerde tomaat

Gestoomde tongfilets met gerookte zalm



Aardappelen : 750 gr aardappelen koken en pureren door passe-vite, 25 à 30 gr gesmolten boter alsook 2 of meer eigelen toevoegen en doorroeren, de puree moet smeuiig zijn, afkruiden met peper, zout en muskaatnoot. Op een beboterde ovenschaal of op bakpapier van de puree pomme-duchesse spuiten en afbakken in de oven

Vis : tong, eerst ontvellen en dan fileren, met mes platkloppen (staart niet !) en met ‘parelmoeren’ zijde naar boven leggen, hierop fijne sneetjes gerookte zalm opleggen alsook de groentenjulienne en de tongfilets oprollen

Groenten : prei, wortel en selder (eerst ontvliezen) in zeer fijne julienne snijden, de wortel en selder even blancheren,de prei niet, rafraichiren en drogen

Saus : witte wijnsaus (basis veloutésaus)In sauteuse met weinig boter 1 sjalot aanstoven en 1,5 dl witte wijn toevoegen, reduceren tot 1/4e , dan 1,5 dl visfumet toevoegen en reduceren tot 1/2e , 1,5 dl room toevoegen en goed laten doorkoken (evt bijbinden met beurre-manié) en de saus passeren

blanke botersaus : 1 sjalot, 3 geplette peperkorrels , bouquet garni , 1,5 dl witte wijn en sap van 1/2e citroen in sauteuse opwarmen en reduceren tot 1/4e , dan 1,5 dl room toevoegen (evt met koude boter bijbinden)

beide sauzen samenvoegen

Jo's Fiskebar (9)

Amai...volgende week begint de volgende module al en ik moet hier nog een resem receptjes plaatsen van de vorige...goe bezig...
't zal dus de komende berichtjes een kleine inhaalbeweging worden...

Rogvleugels met blanke botersaus



Vis : rogvleugels fileren, kruiden met peper en zout, oprollen en in beboterde ovenschotel opwarmen aan 180° gedurende een 20-tal minuten

Saus : in sauteuse met boter 2 sjalotjes én 1 teentje look (geperst) aanstoven, 1 dl witte wijn toevoegen en tot ¼ laten reduceren, 1 dl visfumet en 1 dl room toevoegen en tot ½ laten reduceren, passeren en lier (bijbinden) met beurre-manié of koude boter. De saus afwerken met dille,kervel,dragon (en evt bieslook), opgelet : de kruiden toevoegen net voor het opdienen, net als de geconcasseerde tomaat zaad + zaadlijsten weg, in kleine blokjes gesneden)

Aardappelen : 2 aardappeltonnetjes à l’anglaise (water, zout en azijn)


Lasagna met zalm, heilbot en spinazie



Lasagne : al dente koken en refraichiren

Vis : 250 gr zalm en 250 gr heilbot in carpaccio snijden

Groenten : 200 gr spinazie ontnerven en spoelen in koud water, dan in pan met boter bakken tot alle vocht verdampt is, afkruiden met peper, zout en nootmuskaat

Saus : basisveloutésaus, in middelgrote kookpan in boter 1ui of 2 sjalotjes aanstoven, 2 dl witte wijn toevoegen en tot ¼ laten reduceren, 4 dl visfumet toevoegen en tot ½ laten reduceren, 2 dl culinaire room toevoegen en tot ½ laten reduceren, passeren en lier (bijbinden) met beurre-manié , thijm en laurier toevoegen, bij de afwerking 3 à 4 eetlepels Noilly Prat toevoegen alsook, van het vuur, 50 gr gemalen kaas (opgelet : de saus moet vloeibaar blijven !)

In beboterde ovenschotel : in lagen schikken : saus-lasagne-zalm-spinazie-heilbot-lasagne-saus-kaas (+ evt paneermeel) en in voorverwarmde oven à 180° gedurende een 15-20 minuten opwarmen

Mooi liedje (3)

Don't lay it on me, on me
Don't you leave me here

I like to sit and cry in front of my TV
I like to think of words to scream
About all it is I am and all it is I wanna be
Over and over
I laugh and cry
But the movie it ain't as real as I want it to be
I like to sit and cry over and over again
And the tears they please me
They are all I need to know
As I zap from show to show
And a man on a bike comes on
He says:
"Man, my wheels don't turn if the road don't feel right"
I say: "I'll stand still
And wait for the skies to burn tonight"
So I can
Bury you, it's all I can do
So you won't come through
At least for a little while
My life will be alright
I like to sit and watch it all I can
Crying like a man
And leave it for another day
I'll stay here in my precious cage
And lose it while I can
Cut it off by minute roots
And stick it in the ground
And bury you, it's-a all I can do
So you won't come through
At least for a little while
My life will be alright
You see
I been waiting
Here in doubt
But I don't fear your lightshow
And I don't fear your eyes
Not anymore
Everytime we score

I like to sit and cry
And on that score
I think I'll cry a little more
I think I'll keep the TV on
I thin I'll cry for all night long
I'm sure that it won't do me no good
No, but it will
Shake you off of me momma
And cut you loose from me girl
It means the world to
Bury you, it's-a all I can do
So you won't come through
At least for a little while
My life will be alright

TV Song by Moondog Jr.

Juweeltje...

voila sé,dat is hem : mijn nieuwe aanwinst...



Via Nirone 7 Alu
Sora 9sp mix Triple - Y9B35

Technical features
Code Y9B35
Colours 9E-8B-8A
Sizes 44-46-50-53-55-57-59-61-63
Frame VIA NIRONE 7 Alu
Fork Bianchi FL5 K-VID Carbon/Al C2C with Kevlar - 11/8"
Headset Fsa ZS4-CUSTOM
Shifters Shimano SORA 9s
Rear Derailleur Shimano SORA 9s
Front Derailleur Shimano SORA
Crankset Prowheel OUNCE-632Triple 50/39/30
Chain KMC X9
Sprocket Shimano TIAGRA 12/25
Brakes RC-466E - Forged Alloy Dual-Pivot
Brake Lever integrated
Wheels
Rear Hub Joytech F192SB ALLOY
Front Hub Joytech A141SB ALLOY
Rims Ambrosio WS 23 - Black
Tire Vittoria ZAFFIRO 700x23c
Stem RC DA-32 3D - forged alloy
Handlebar Dedaelementi Big Piega
Grips Bike Ribbon cork
Seatpost Rc SP-928-G Carbon fiber - 31.6mm
Saddle Selle San Marco Ponza - steel rail
Pedals Look Keo Easy
Waterbottle Hanger Aluminium

En méér heb ik daar nie op te zeggen :-)

Goo Goo G'joob

Dinsdagavond the best fookin band of this fookin world gezien in Vorst.



Door gebrek aan deftige parkeerplaatsen niets gezien van support act Twisted Wheel, gehoord wel even toen ik aan het aanschuiven was voor een lekkere pint (aan de megaprijs van 4 € !!)

Nog maar net gezeten gingen de zaallichten al uit en onder een zware stem die verkondigde : "this is not a drill" , ging Vorst al een eerste keer door het dak toen de broertjes Gallagher het podium betreedden.

Er werd afgetrapt met ‘Rock 'n Roll Star', een nummer dat meteen beide aspecten wist te vatten. Heerlijk hoe poseur Liam met veel branie "You're not down with who I am. Look at you now, you're all in my hands tonight. Tonight I'm a rock ‘n roll star" stond te verkondigen. De openingstrack van hun legendarische debuutalbum
Definitely Maybe (uit 1994 alweer maar na al die jaren meent hij het nog altijd even hard).



Stevig van wal en die trend werd voortgezet met Lyla, de eerste en in een wall of sound opgetrokken single van het nieuwe album The Shock of the Lightning, Cigarettes & Alcohol en The Meaning of Soul (ook van de laatste cd)

Dan werd het stilaan tijd om de grote kleppers van onder het stof te halen, stuk voor stuk nummers die de zaal uit volle borst kon meebrullen en die na 15 jaar Oasis nog altijd niet gaan vervelen en van wat een kaliber!

Achtereenvolgens The Masterplan (een B-kantje !), Songbird (waar Liam bijna begon op te dansen !), Slide Away, What's the story,Morning Glory, Half The World Away (alweer een B-kantje en alweer wat voor één - doet mij soms aan the Smiths denken, die andere Manchester-wereldgroep, die ook majestueuze B-kantjes produceerden), I'm Outta Time' (de nieuwe single maar nu al een legendarisch Liam-moment met een ontzettend hoog John Lennon-gehalte), mega-anthem Wonderwall en Supersonic.



Nog meer van dat lekkers volgde in de bisronde. Don't Look Back In Anger was het ultieme hoogtepunt in de set, een laaiend Vorst nam het refrein volledig voor hun rekening én zag ik daar zowaar Noel even genieten ? Ook de nieuwe song Falling Down bleek een verrassend mooi Noel-moment. Daarna mocht broerlief Liam weer het podium op om het helemaal af te maken met het ontroerende Champagne Supernova en een heerlijke, het delirium nabije, versie van the Beatlesklassieker ‘I Am The Walrus'.

Oasis toonde zich heer en meester met dank aan de twee elementen waarop hun carrière gebouwd is: ijzersterke songs en een niet te overtreffen attitude.
See you all in Werchter ! GOO GOO G'JOOB !

setlist
Fuckin' In The Bushes (intro)
Rock 'N' Roll Star
Lyla
The Shock Of The Lightning
Cigarettes And Alcohol
The Meaning Of Soul
To Be Where There's Life
Waiting For The Rapture
The Masterplan
Songbird
Slide Away
Morning Glory
Ain't Got Nothing
Half The World Away
I'm Outta Time
Wonderwall
Supersonic
Don't Look Back In Anger
Falling Down
Champagne Supernova
I Am The Walrus (Beatles)

spinozastoemp

Tafelen is vaak oeverloos lullen en zich daar dan ook, vooral de bewuste avond zelf, uitermate fantastisch bij voelen. Oeverloos lullen dat maar al te vaak daags nadien overgaat in een schaamtegevoel over al dat gratuit gespuide filosofisch, of misschien eerder alcoholisch, geïnspireerd geraaskal.

Spinoza’s filosofische stelsel begint bij de traditie van het radicale denken, hij was immers de eerste die het bestaan van wonderen en het bovennatuurlijke ter discussie stelde.
“Deus sive Natura” schreef Spinoza, “God oftewel de Natuur”. En laat de natuur nu net de basis vormen voor de meest goddelijke gerechten ter wereld.

Niet zo lang geleden ontspon er zich aan onze eettafel onder de geïnviteerde vrienden en onszelf een brandende discussie over het gerecht dat je terug meenam naar je kindertijd, de schotel aller schotels, datgene waar je vroeger als het ware een vadermoord (moedermoord zou hier in het kader der kookkunst volledig ongepast zijn) voor zou plegen. Het summum der moeders kunsten, het gerecht dat je zou kiezen om mee te nemen naar je culinaire temptation island…

Allerlei lekkernijen van mama’s kookkunst passeerden de revue langsheen borden met restanten en lege glazen wijn : spaghetti bolognaise, de ' mama miracoli ' stond bij velen op nummer één natuurlijk, alsook pannenkoeken (hoe kan het ook anders ?) en rijstpap.
Voor mij echter was het meteen klaar en duidelijk : stoemp !!!

Nu is er natuurlijk stoemp en échte stoemp : met melk of room, al dan niet met stukjes ui, door de passe-vite of met de staafmixer, met worst of spek, met worst én spek,….tegenwoordig met allerlei groentenvarianten. Maar één ding staat hier vast, in tegenstelling tot Spinoza’s overpeinzingen : wonderen bestaan. Niets makkelijker om kleine tafelkrengen zoals ik stil te krijgen dan met een bord gestampte patatten. Een kniesoor die de bovennatuurlijke gaven van moeder in de keuken in vraag durft te stellen.

De invloed van Spinoza op de hedendaagse filosofie is raar verlopen. Zijn naam leeft ook voort in de uitdrukking: Ga zo voort, mijn zoon, en ge zult Spinoza heten. Deze uitdrukking wordt waarschijnlijk gebruikt om de begaafdheid van Spinoza aan de "zoon" ten voorbeeld te stellen. Schertsenderwijs gebeurt dat ook in de uitdrukking: Ga zo door en ge zult spinazie eten.

In één van zijn werken beweert Spinoza : "Iedereen moet vrij zijn om de basis van zijn overtuiging te kiezen” Maar op gebied van stoemp is dit larie en apekool, op gebied van stoemp geldt slechts één stelregel : spinaziestoemp met worst en in het midden van de vakkundig tot dikke schijf gevormde stoemp een klein kuiltje met overheerlijk geurende dampende saus.

Jo's Fiskebar (8)

Om de alerte lezer voor te zijn, ja ne struisvogel is gene vis maar ik kan daar ook niet aan doen....'t was toch lekker...zelfs met witte wijn ipv rode :-)

Gegratineerde mosselen in witte wijnsaus



Basisrecept : mosselen à la marinière
olie in kookpot, hierin 1 ui (halve ringen) , 2 seldertakken (in stukjes) aanstoven en afblussen met 1 dl witte wijn, 750 gr gekuiste mosselen toevoegen, alsook een bouquet garni en afkruiden met peterselie, peper en zout, kerrie en cayenne
De mosselen laten koken tot ze ‘gapen’,het mosselvocht passeren en bijhouden, de groenten mogen weg, mosselen uit schelp halen en laten afkoelen

Saus : in sauteuse olie doen en ½ fijngesneden sjalot aanstoven, 1/8e liter mosselvocht en 1/8e liter visfumet toevoegen en reduceren tot de helft, 1/8e liter room toevoegen en goed laten doorkoken, eventueel bijbinden met beurre-manié en passeren

Groenten : ½ prei in halve ringen snijden en aanstoven in wat boter, afkruiden met peper, zout en nootmuskaat

Afwerking : in kleine ovenschaaltjes : prei + mosselen + kaas schikken en gratineren in oven


Struisvogelsteak met tyroliennesaus



Vlees : struisvogelsteak drogen en afbakken in margarine/geklaarde boter in metalen bakpan, geen te hoog vuur anders krijg je een verbrande korst, afkruiden met peper voor het afbakken en met zout na de korstvorming

Groenten : in olie ½ sjalotje en ½ teen look aanstoven, 1,5 tomaat concasseren (kleine blokjes,niet ontvellen) en even mee aanstoven

Gastrique : 300 gr sjalotjes rauw, niet aanstoven, 3 dl witte wijn, 3 dl (witte wijn-) azijn en 3 dl water toevoegen, evenals mignonettes, dragon en een bouquet garni, alles aan de kook brengen en reduceren tot 1/3e daarna passeren

Aardappelen : ofwel pont-neuf (balkjes van 1,5 à 2 cm)ofwel parmentier (blokjes van 1 op 1 cm)

Garnituur : waterkers en kerstomaten

Saus : basis béarnaisesaus
In koude sauteuse op natte vaatdoek 2 eigelen en 0,5 dl gastrique opkloppen tot schuimende massa, dan op het vuur verwarmen (tot het net niet opstijft), van het vuur, op de natte vaatdoek half om half 0,5 dl geklaarde boter en 0,5 dl arachideolie toevoegen tot de saus goed glanzend is, afkruiden met peper en zout, 1 eetlepel tomatenpuree toevoegen

Jo's Fiskebar (7)

't is alweer een tijdje geleden maar ik heb een inhaalbeweging qua menu's uittypen moeten doen....soit...hier zijn ze :



Tartaar van zalm

Tartaar : ong. 300 gr zalm fileren en in fijne blokjes snijden (0,5 cm), 1 sjalot zeer fijnsnijden net als de citroenmelisse, bieslooksnippers snijden, afkruiden met peper en zout en olijfolie toevoegen + een 30-tal minuten voor gebruik een weinig citroen- en limoensap toevoegen (van de limoen de schil afhalen voor de dressing)

Sla : rucola en krulandijvie wassen en plukken

Dressing : 3 dl room, limoensap, rasp van limoenschel en peper en zout opkloppen tot alles half stijf is

Afwerking : afwerken met zeste van limoen, bieslookstengels, zwarte olijven en kerstomaatjes



Consommé van vis

Visfumet : in een grote pot boter doen, dan 2 grof gesneden uien, 3 grof gesneden takken witte selder en visgraten laag per laag leggen met hier en daar een schijfje gepelde citroen tussen, bouquet garni toevoegen en onder deksel laten ‘zweten’,
na 15’ overgieten met 2 dl witte wijn en ongeveer 1,5 liter water,een 30-tal minuten laten koken en dan passeren

Clarif : 300 gram wijting zeer fijn cutteren, ½ venkel, 1 wortel, 1 prei en 1 witte selder in grove julienne snijden, in bolkom doen en 250 gr eiwit, peper en zout en 2 mespuntjes saffraan toevoegen, even opzij zetten en dan de gecutterde wijting toevoegen. De visfumet opnieuw verwarmen tot aan het kookpunt en hiervan 2 soeplepels aan de clarif toevoegen om deze alvast wat te verwarmen, dan toevoegen aan de gepasseerde fond/fumet

Garnituur : 100 gr garnaaltjes, 250 gr scampi, scampi pellen,darmkanaal verwijderen,halveren en pocheren in kleine kookpan, net als 1 gefileerde en gelimoneerde tongschar in schuine reepjes gesneden, beide laten afkoelen in de koelkast, verder afwerken met 2 tomaten,hier de zaad- en zaadlijsten verwijderen en in kleine blokjes snijden (niet ontvellen)en als laatste bieslooksnippers

Afwerking : in soepkom garnaaltjes,scampi,tongreepjes en tomatenblokjes doen en overgieten met de consommé



Gegratineerde kabeljauwsupreme met mornaysaus

Vis : kabeljauw fileren (vel aanlaten), portioneren en stomen

Groenten : in boter 300 gr spinazie aanstoven en afkruiden met peper,zout en muskaatnoot, de spinazie eerst ontnerven en in blokjes trekken….na het aanstoven goed laten uitlekken en in een beboterde vuurvaste schotel leggen (hierop komt de kabeljauwfilet)

De vis en spinazie in de vuurvaste schotel een 15 minuten in een voor-verwarmde oven van 180° opwarmen

Saus : vismornaysaus, een roux maken van 40 gr vetstof en 50 gr bloem, hieraan ¼ liter visfumet en ¼ liter melk toevoegen en goed laten doorkoken (indien te dik extra visfumet toevoegen), afkruiden met peper, zout en nootmuskaat en 80 gr gemalen kaas toevoegen, van het vuur !!! Afwerken met wilde peterselie

Aardappelen : 3 aardappeltonnetjes koken in water met een beetje azijn, na afgieten klontje boter toevoegen om te doen glanzen

Macho, stoere mannen macho...

Eigenlijk hebben wij mannen gewoon een simpel brein. Ofwel valt alles in een goede, stoere, macho-categorie ofwel is het een pussy- of mietjes-categorie.
Hier toch enkele tips voor macho-mannen om voor jezelf toch ergens je gevoelige kant te vinden. Niet alles waarvoor échte mannen hun neus ophalen is ‘slecht’ hoor !
En…….geen dank ! Het is graag gedaan !

Yoga
Yoga wordt dus voornamelijk beoefend door vrouwen (ik heb het zelf enkele keren gedaan en ik was dus echt de enige man in het gezelschap hetgeen voor je testosteronpeil niet goed is) en het zweverige new age-sfeertje dat daar rond hangt verbetert ons imago niet. Zeker niet het imago van stoere mannen, die liefst stoere sporten willen doen zodat ze heel stoer gevonden worden door hun al even stoere vrienden. Maar, beste geslachtgenoten, bekijk het eens van de positieve kant : je komt heel fitte vrouwen tegen (in losse kledij :-)).
En je leert echt beter omgaan met stress en je spieren worden sterker (de spierpijn de eerste keer buiten beschouwing gelaten) Yoga is niet voor mietjes ! Leve de zonnegroet !

Haar laten rijden
De auto is de trots van echte mannen, daar wil je géén krasje op. Maar altijd zelf rijden is niet de oplossing: ten eerste moet je dan altijd Bob zijn en je kan niet zelf op de kaart kijken, en vrouwen en kaartlezen…tja….
Bovendien vergt rijden voor zowel mannen als vrouwen regelmatige oefening (ook hier heb ik als veelfietser ervaring mee, mijn parkeerkunsten zijn tegenwoordig soms beneden alle peil) : hoe langer je je vriendin of vrouw niet laat rijden, hoe erger het wordt. Bijt door die zure appel heen en laat haar regelmatig rijden !
Tip : geef wel géén commentaar op de manier van rijden of wijs hen niet op eventuele fietser of zijstraten…wees geduldig (en doe je veiligheidsgordel om)

Knuffelen
Mannen willen seks ! Daar moeten we geen doekjes om winden. Maar, egotrippers, vergeet niet dat je daarvoor met twee moet zijn. Knuffelen is de perfecte manier om het pad te effenen. Lekker samen chillen. En ja, soms blijft het daarbij, maar dan heb je toch lekker veel affectie gehad, isn’t it ?

Niet-actiefilms
Ook films zonder (veel) actiescènes (genre : I’ll be back) kunnen spannend en boeiend zijn. En nee, het hoeven daarom geen plakkerige romantische komedies op VT4 en Vijf TV te zijn. Gewoon een film met inhoud en een goed verhaal. Scoren doe je met kennis van alternatieve films. Tip : neem haar mee naar cinema Cartoon’s in hartje Antwerpen, ge kunt parkeren bij de rest… :-)

De kus op de wang
Bij 'die Franstaligen' is het heel gewoon, maar in het ruwe, ongepolijste Germaanse taalgebied is het een “big no-no” dat mannen elkaar zo begroeten. En waarom niet ? Gecombineerd met een handdruk is het voor familieleden en dierbare vrienden toch de beste manier om hen hartelijk te begroeten ? Mensen die je graag hebt, pak je regelmatig vast, punt, en nog eens punt. Invoeren die gewoonte !

Geen bier drinken
Dit is veruit de moeilijkste, dat geef ik toe. Ik ben verre van een macho maar geen bier of alcohol drinken bij een avondje uit, dat is voor mij en lijkt ook voor veel mannen wel heiligschennis. Het is niet 'echt', ze hebben minder 'fun' (denk je) en 'het hoort er gewoon bij'. (Maar eigenlijk is het ook en vooral lekker) Denk af en toe ook aan je lichaam (doe ik, elke keer ik de kathedraal zie denk ik aan mijn lichaam) en je wagen, en kies ook eens voor een avondje zonder (zonder wagen ? geen probleem, kan ik meer drinken :-)). Plezier maken zit naar het schijnt vooral in je hoofd, en met een nuchter brein zie je die 'toffe' dingen ook eens in een ander licht. Euh…….?

Shoppen
Soms moet je toch echt een nieuwe broek, jas of schoenen ? Dus waarom het dan onszelf moeilijk maken en dit opbouwen tot een stressy, negatief moment vol met geklaag en gezucht ? Tip : winkel op een rustig moment (dus niet nu met de solden) en ga voor kleren te werk als voor je auto of een andere grote aankoop : vergelijk en wik en weeg. En stop met de gewoonte om het eerste dat je past te kopen, dat geluk blijft niet duren en zal je ooit zuur opbreken. Omarm het winkelen en je vrouw/vriendin voor enkele uren per maand én combineer het met een pintje en/of een etentje…altjid goed

De wc-pot kuisen
Het gras maaien of de auto wassen is 'mannelijker', (euh ik heb (nog) geen gras en mijn auto wassen ??) maar eerlijk: maak jij de wc-pot niet ook vuil ? Je bent past een echte man als je ook de vuile werkjes wil opknappen. Dus pak na de grote boodschap de borstel en schrobben maar….wees niet bang !

Sjaals
Sjaals zijn niet voor mietjes, maar voor slimme mannen die een verkoudheid willen tegengaan. Echt waar!
Ook hier een tip..een neutrale sjaal is altijd goed…draag géén paarse sjaal in Deurne-Noord of een rood-witte op het Kiel :-)

De weegschaal
Een goed gewicht is van belang om lang en gezond te kunnen leven. Weeg je dus regelmatig, en onderneem actie als de bierbuik of vetrolletjes overmatige proporties beginnen aan te nemen. Niet uit ijdelheid, maar uit gezondheidsoverwegingen. Dus uit ijdelheid :-) (zie tip Geen bier drinken)

Beautybehandelingen
Er is geen enkele reden waarom je jezelf niet zou verzorgen. Verzorg je huid voor en na een dag in de zon, om rimpels en vroegtijdige verouderingen (of zelfs huidkanker!) tegen te gaan. En tegen stressy kantoorweken is maar één remedie: ontspannen. Door seks, een voetbalmatch of, waarom ook niet, een avondje sauna of een goede massage. Jammie jammie dat doet allemaal deugd….valt dat eigenlijk te combineren op één avond.

Zo….vanaf vandaag wordt ons leven zo veel mooier….dankbetuigingen (van zowel mannen als vrouwen) zijn altijd welkom :-)

2009

Voila, eerste berichtje van het nieuwe jaar...
Het is al enkele weken geleden dat ik nog iets gepost heb/had maar dat komt vooral door drukke, drukke dagen op het werk én thuis...
MAAR....er zit nog veel in de pipeline voor mijn blog dus 'no worries'...

om het jaar te beginnen een verhaaltje dat ik per mail binnenkreeg :

Op een winteravond vertelde een oude Cherokee aan zijn kleinzoon een verhaal over het gevecht in elke mens. Hij zei: "zoon het gevecht speelt zich af tussen 2 wolven binnen in ons".

De ene is het kwaad, hij staat voor: woede, nijd, jaloezie, bezitterigheid, arrogantie, zelfmedelijden, schuld, leugens, valse trots, superioriteit en ego.

De andere is het goede, hij staat voor: vreugde, vrede, liefde, hoop, sereniteit, menselijkheid, vriendelijkheid, empathie, vrijgevigheid, waarheid, medelijden, geloof en vertrouwen.

De kleinzoon dacht even na en vroeg: "welke wolf wint het gevecht?".

De oude Cherokee antwoordde: "degene die je het meeste voedt".