spinozastoemp

Tafelen is vaak oeverloos lullen en zich daar dan ook, vooral de bewuste avond zelf, uitermate fantastisch bij voelen. Oeverloos lullen dat maar al te vaak daags nadien overgaat in een schaamtegevoel over al dat gratuit gespuide filosofisch, of misschien eerder alcoholisch, geïnspireerd geraaskal.

Spinoza’s filosofische stelsel begint bij de traditie van het radicale denken, hij was immers de eerste die het bestaan van wonderen en het bovennatuurlijke ter discussie stelde.
“Deus sive Natura” schreef Spinoza, “God oftewel de Natuur”. En laat de natuur nu net de basis vormen voor de meest goddelijke gerechten ter wereld.

Niet zo lang geleden ontspon er zich aan onze eettafel onder de geïnviteerde vrienden en onszelf een brandende discussie over het gerecht dat je terug meenam naar je kindertijd, de schotel aller schotels, datgene waar je vroeger als het ware een vadermoord (moedermoord zou hier in het kader der kookkunst volledig ongepast zijn) voor zou plegen. Het summum der moeders kunsten, het gerecht dat je zou kiezen om mee te nemen naar je culinaire temptation island…

Allerlei lekkernijen van mama’s kookkunst passeerden de revue langsheen borden met restanten en lege glazen wijn : spaghetti bolognaise, de ' mama miracoli ' stond bij velen op nummer één natuurlijk, alsook pannenkoeken (hoe kan het ook anders ?) en rijstpap.
Voor mij echter was het meteen klaar en duidelijk : stoemp !!!

Nu is er natuurlijk stoemp en échte stoemp : met melk of room, al dan niet met stukjes ui, door de passe-vite of met de staafmixer, met worst of spek, met worst én spek,….tegenwoordig met allerlei groentenvarianten. Maar één ding staat hier vast, in tegenstelling tot Spinoza’s overpeinzingen : wonderen bestaan. Niets makkelijker om kleine tafelkrengen zoals ik stil te krijgen dan met een bord gestampte patatten. Een kniesoor die de bovennatuurlijke gaven van moeder in de keuken in vraag durft te stellen.

De invloed van Spinoza op de hedendaagse filosofie is raar verlopen. Zijn naam leeft ook voort in de uitdrukking: Ga zo voort, mijn zoon, en ge zult Spinoza heten. Deze uitdrukking wordt waarschijnlijk gebruikt om de begaafdheid van Spinoza aan de "zoon" ten voorbeeld te stellen. Schertsenderwijs gebeurt dat ook in de uitdrukking: Ga zo door en ge zult spinazie eten.

In één van zijn werken beweert Spinoza : "Iedereen moet vrij zijn om de basis van zijn overtuiging te kiezen” Maar op gebied van stoemp is dit larie en apekool, op gebied van stoemp geldt slechts één stelregel : spinaziestoemp met worst en in het midden van de vakkundig tot dikke schijf gevormde stoemp een klein kuiltje met overheerlijk geurende dampende saus.