Eindelijk...de buitenlucht in !

De kogel is door de kerk…saloncoureur heeft zijn trainingsritme opgedreven :-)

Na de winterse spinningsessies (die wekelijks gepland blijven natuurlijk) en het meewarig kijken naar de rollenbank op onze tweede verdieping ben ik zo blij als een kermisvogel.



Eindelijk was ze er, de eerste buitenrit…vorige vrijdag…een 80-tal kilometer (79,18 om just te zijn) genieten…genieten van het lentezonnetje, van de natuur, van het geluid van het fietsen an sich…maar ook afzien, afzien van de afstand, van de tegenwind en van de medefietsers, die het tempo met regelmaat opdreven naar de 32 km/u :-)

Afgesproken aan het Callebeek-veer trokken we het Waasland in om via de Scheldedijk voorbij Rupelmonde en Temse richting Hamme te fietsen..daar wat gesukkeld om de juiste weg te vinden (merci Staf :-)) en uiteindelijk via de overzet aan de Drie Goten in Weert te sukkelen, lekker meewind alle registers open (mijn vatje was al tamelijk leeg),via de Temsebrug en Buitenland richting Kalfort en Ruisbroek om alzo de Rupelstreek te doorkruisen huiswaarts…



Zaterdag kreeg mijn fiets-elan reeds een eerste deukje…helemaal klaar om een vervolg te breiden aan de vrijdagse tocht kwam ik buiten tot de vaststelling dat het regende…en als er één ding is waar ik niet tegen kan…ja…dan is dat vertrekken in de regen…een echte saloncoureur !!

Op naar de volgende...

Vaarwel wijsheid(standen)...

Trainen voor mijn vakantie in de Dolomieten loopt niet van een leien dakje, ’t is te zeggen : het kost een enorme planning om tussen de soep en de patatten nog tijd genoeg te vinden om een deftige duurtraining in te lassen…gelukkig neemt het weer een lente-wending en springen we nu vrijdag voor de allereerste keer in 2012 op de zwarte Bianchi voor een lekkere buitenrit na ontelbare spinning-sessies…

En vorige week hoor ik jullie vragen ?

Vorige week lag ik op de zetel…en dit na mijn allereerste volledige-narcose-operatie :-)
Na jaren van kommer en kwel (maar geen tandpijn) had ik besloten om dan toch maar mijn wijsheidstanden te laten trekken en/of wegsnijden.



Waarom dan nu (en niet vroeger of later) ?

Omdat ik ergens, een mens vindt op tinternet veel te veel :-), had gelezen dat slechte tanden, en slecht waren ze wel, op grote hoogte voor de nodige last en pijn kunnen zorgen….en laat ik nu net dit jaar op fietsvakantie gaan op grote hoogte…voila zo simpel is ‘t

De operatie op zich was niks want ik sliep, de pre-operatie was erger omwille van de broekschijter in mij..maar ik heb me in de mate van het mogelijke struis gehouden :-)
Ook de post-operatieve dinges vallen mee : geen echte pijn (maar ge voelt wel dat ze iets gedaan hebben), geen dikke kaken..enkel het eten verloopt nog moeizaam…



Kleine beetjes nemen geeft wel één voordeel : een mens leert terug opnieuw genieten van zijn gevuld bord :-) of het me kracht genoeg heeft gegeven dat ondervind ik vrijdagvoormiddag op de fiets wel….

11 weken scheiden me nog van de Dolomietentoppen…het komt al redelijk dichtbij !
Tijd om de trainingen op te drijven me dunkt…