Ritje 5 van ons tripje en ik moet toegeven dat het krachtenvatje na vandaag redelijk leeg is..wat dat morgenvroeg brengt zien we dan wel weer.
Omdat er in de Ardeche geen vlakke wegen te bespeuren zijn, beginnen we onze fietstocht opnieuw met een beklimming. Eentje van ongeveer een 30-tal kilometer verdeelt over verschillende colletjes.
De allereerste die we achter de kiezen mogen steken is de Col d’Aizac (3km lang – 6,4% gemiddeld stijgingspercentage – 642m hoog), dit werd al direct gevoeld aan de hartslag, de ademhaling en aan de reeds pijnlijke spieren…zeker met de 7,5% zware laatste kilometer.
Vandaar gingen we direct door in de Col de Moucheyres, deze moesten we niet helemaal beklimmen maar de ongeveer 3 km die we deden waren met ongeveer 4% stijging iets makkelijker te verteren dan de Col d’Aizac. In Freyssenet verlaten we de Col de Mouycheyres om te klimmen richting Lachamp-Raphaël (1441 m hoog)..een lange maar mooie route langsheen le Sommet de la Sapede.
Aangekomen in Lachamp-Raphaël tijd voor een broodje en een cola want er wachten ons op dat moment nog zeker een 60 kilometer ‘fietsplezier’.
We klimmen nog even verder langs de Col du Pranlet (1363 hm) en de Col du Bourlatier (1371 hm) alvorens we de eerste dalende kilometers mogen verwelkomen. Langs de Mont Gerbier de Jonc dalen we een 18 kilometer tot in St.Martial en het Lac du Martial (zie invloed op playlist)
Daar begon reeds de volgende beklimming, de korte maar redelijk zware Col de Joux (1011 meter hoog), we deden enkel het laatste stuk van de beklimming maar wel het zwaarste met stukken die stegen tot 8 à 9%. Lekker dalen tot in Dornas om daar aan de laatste beklimming van de dag te mogen beginnen : de Col de Mézilhac (1100 meter hoog), 12km klimmen aan een gemiddelde van 4,1%.
Niet superzwaar maar de reeds verreden kilometers en de brandende zon maken het ‘not from the pussy’…de quasi lege drinkbussen ook niet.
Aangekomen aan de top van de Col de Mézilhac even de dorstigen gelaafd in de Bar de Cevennes, die raar maar waar in de Ardeche ligt , en dan de laatste 17km bergaf naar Antraigues…
Eindresultaat : 88km, 2000 hoogtemeters, rijtijd : 4u 50 minuten
De ‘hitparade d’Ardeche’ werd vandaag moeizaam uitgebreid, de eerste uren was een kakafonie in mijn hoofd met de songs van de voorbije dagen….uiteindelijk waren ze er : “de Ardeche – de Hits”
1. Lac du Connemara – Michel Sardou
2. Il est cinq heures, Paris s’éveille – Jacques Dutronc
vrijdag 24 juni 2016
donderdag 23 juni 2016
Finesse in den Ardeche - dag 4 en 5
Finesse in den Ardeche – dag 5
Dag 5, rit 4 van onze vakantie, over de rustdag van gisteren meer onderaan dit blogbericht.
Vandaag vertrokken we onder een eerste zomerzon hier in de Ardeche, het ging dan ook zweten en puffen worden. Zeker als we na het vertrek aan onze b&b direct mochten klimmen met achtereenvolgens de Col de Genestelle (6km lang - 640 hm) en de Col de la Fayolle (10km lang - 885 hm).
Twee mooie doch reeds hete beklimmingen die de start vormden van alweer een mooie fietstocht. Boven op de Col de la Fayolle gaan we richting St.Pierreville, een 30km lang traject op een mooi plateau tussen de bossen. De drinkbussen worden goed gebruikt en we zijn dan ook content als we ergens in een dorpje met twee straten zowaar een cafeetje ‘ontdekken’. Een lekkere cola later en met gevulde bidons rijden we verder naar St.Pierreville.
Daar start na het middagmaal de laatste beklimming van de dag. Gelukkig hebben we geen dessert genomen want dit dessert, de Col de Quatre Vios, begint stevig met een gemiddelde eerste kilometer van méér dan 7%...de rest van de 11 km lange beklimming gaat het percentage niet of nauwelijks onder de 5%, wat in combinatie met de brandende zon het tot een lastige tocht maakt.
Gelukkig is dit het laatste zware stuk van de dag en kunnen we lekker genieten van een lange afdaling tot in Antraigues-sur-Volane…rap een pintje en een snelle douche zodat ook wij kunnen genieten van de Rode Duivels…
Eindresultaat : 83km, 1544 hoogtemeters, rijtijd : 4u 10 minuten
De soundtrack in mijn hoofd werd vandaag geleid door songs die ik ‘in normale omstandigheden’ nooit goed zou vinden; allez eigenlijk vond ik ze vandaag ook nie goed :
1. Relax - Mika
2. Can’t stop the feeling – Justin Timberlake
PS : de rustdag…onder het motto : we gaan nie een hele dag niksen, koos Koen toch voor een fietstochtje terwijl Jules en ik een ‘wandelingske’ richting Vals-les-Bains gingen maken…dit resulteerde in méér dan 10 km stappen langs het bos want langs de grote baan vonden we saai, in een felle zon, zonder drinken en eten….gevolg : doodmoe arriveerden we in Vals-les-Bains..met grote dorst en dito honger..(we hadden eigenlijk beter gaan fietsen ) Na de innerlijke mens versterkt te hebben, kozen we ervoor om alvast niet te voet terug te keren maar de bus richting Antraigues te nemen….het was wat zoeken naar bushalte en bus maar uiteindelijk konden we (gratis zelfs) mee met het schoolbusje tussen de huiswaarts kerende kinderen…(gelukkig werden we niet opgepakt )
Dag 5, rit 4 van onze vakantie, over de rustdag van gisteren meer onderaan dit blogbericht.
Vandaag vertrokken we onder een eerste zomerzon hier in de Ardeche, het ging dan ook zweten en puffen worden. Zeker als we na het vertrek aan onze b&b direct mochten klimmen met achtereenvolgens de Col de Genestelle (6km lang - 640 hm) en de Col de la Fayolle (10km lang - 885 hm).
Twee mooie doch reeds hete beklimmingen die de start vormden van alweer een mooie fietstocht. Boven op de Col de la Fayolle gaan we richting St.Pierreville, een 30km lang traject op een mooi plateau tussen de bossen. De drinkbussen worden goed gebruikt en we zijn dan ook content als we ergens in een dorpje met twee straten zowaar een cafeetje ‘ontdekken’. Een lekkere cola later en met gevulde bidons rijden we verder naar St.Pierreville.
Daar start na het middagmaal de laatste beklimming van de dag. Gelukkig hebben we geen dessert genomen want dit dessert, de Col de Quatre Vios, begint stevig met een gemiddelde eerste kilometer van méér dan 7%...de rest van de 11 km lange beklimming gaat het percentage niet of nauwelijks onder de 5%, wat in combinatie met de brandende zon het tot een lastige tocht maakt.
Gelukkig is dit het laatste zware stuk van de dag en kunnen we lekker genieten van een lange afdaling tot in Antraigues-sur-Volane…rap een pintje en een snelle douche zodat ook wij kunnen genieten van de Rode Duivels…
Eindresultaat : 83km, 1544 hoogtemeters, rijtijd : 4u 10 minuten
De soundtrack in mijn hoofd werd vandaag geleid door songs die ik ‘in normale omstandigheden’ nooit goed zou vinden; allez eigenlijk vond ik ze vandaag ook nie goed :
1. Relax - Mika
2. Can’t stop the feeling – Justin Timberlake
PS : de rustdag…onder het motto : we gaan nie een hele dag niksen, koos Koen toch voor een fietstochtje terwijl Jules en ik een ‘wandelingske’ richting Vals-les-Bains gingen maken…dit resulteerde in méér dan 10 km stappen langs het bos want langs de grote baan vonden we saai, in een felle zon, zonder drinken en eten….gevolg : doodmoe arriveerden we in Vals-les-Bains..met grote dorst en dito honger..(we hadden eigenlijk beter gaan fietsen ) Na de innerlijke mens versterkt te hebben, kozen we ervoor om alvast niet te voet terug te keren maar de bus richting Antraigues te nemen….het was wat zoeken naar bushalte en bus maar uiteindelijk konden we (gratis zelfs) mee met het schoolbusje tussen de huiswaarts kerende kinderen…(gelukkig werden we niet opgepakt )
dinsdag 21 juni 2016
Finesse in den Ardeche - dag 3
Onze derde dag van onze Ardeche-trip stuurde ons nu echt de hoogte in : vanuit Antraigues volgde er onmiddellijk een beklimming van 27 km, die leidde ons richting Col de Mézilhac (hoogte 1119m) en de col de Bourlatier (hoogte 1404m).
Een lange beklimming maar met een gemiddeld stijgingspercentage van ongeveer 4% niet superzwaar,”ne loper” zouden Michel Wuyts en José De Cauwer zeggen. Was het percentage van de beklimming niet zo zwaar, de koude en de met momenten felle tegenwind maakte er alleszins geen plezierreisje van. (Al moet ik toegeven dat we in vergelijking met het weer in België hélémaal niet hoeven te klagen)
Boven toch maar de windjack aangetrokken vooraleer de glooiende afdaling richting St.Eulalie aan te vatten. In St.Eulalie ff de innerlijke mens aangesterkt want na het middageten was het terug klimmen geblazen richting Rieutord, toch opnieuw 1123m hoog. Vanuit Rieutord ging het een dikke 20km bergaf..ne mens zou denken : ideaal om wat uit te rusten maar met de soms scherpe en vol losse steentjes liggende bochten is het toch volop concentratie om veilig beneden te geraken.
Na de lange afdaling moesten er nog twee kleine colletjes bedwongen worden, eerst de col de Juvenas (717 m) : ‘slechts’ 5,2km lang maar met een gemiddelde stijging van 5,9% én een laatste kilometer van 7,4% was het toch diep in het resterende krachtenarsenaal tasten om boven te geraken.
De laatste van de dag was een klimmetje richting Coupe d’Aizac (808 m), niet zo lang en niet zo zwaar zodat we vlug aan het laatste stuk richting Antraigues kunnen beginnen en een frisse ‘pression’ drinken.
Eindresultaat : 87km, 1729 hoogtemeters, rijtijd : 4u 26 minuten
De hotlist werd vandaag slechts summier uitgebreid met :
1. Wide open road – The Triffids
2. Horizon – Tourist Lemc
Een lange beklimming maar met een gemiddeld stijgingspercentage van ongeveer 4% niet superzwaar,”ne loper” zouden Michel Wuyts en José De Cauwer zeggen. Was het percentage van de beklimming niet zo zwaar, de koude en de met momenten felle tegenwind maakte er alleszins geen plezierreisje van. (Al moet ik toegeven dat we in vergelijking met het weer in België hélémaal niet hoeven te klagen)
Boven toch maar de windjack aangetrokken vooraleer de glooiende afdaling richting St.Eulalie aan te vatten. In St.Eulalie ff de innerlijke mens aangesterkt want na het middageten was het terug klimmen geblazen richting Rieutord, toch opnieuw 1123m hoog. Vanuit Rieutord ging het een dikke 20km bergaf..ne mens zou denken : ideaal om wat uit te rusten maar met de soms scherpe en vol losse steentjes liggende bochten is het toch volop concentratie om veilig beneden te geraken.
Na de lange afdaling moesten er nog twee kleine colletjes bedwongen worden, eerst de col de Juvenas (717 m) : ‘slechts’ 5,2km lang maar met een gemiddelde stijging van 5,9% én een laatste kilometer van 7,4% was het toch diep in het resterende krachtenarsenaal tasten om boven te geraken.
De laatste van de dag was een klimmetje richting Coupe d’Aizac (808 m), niet zo lang en niet zo zwaar zodat we vlug aan het laatste stuk richting Antraigues kunnen beginnen en een frisse ‘pression’ drinken.
Eindresultaat : 87km, 1729 hoogtemeters, rijtijd : 4u 26 minuten
De hotlist werd vandaag slechts summier uitgebreid met :
1. Wide open road – The Triffids
2. Horizon – Tourist Lemc
maandag 20 juni 2016
Finesse in den Ardeche - dag 2
Finesse in den Ardeche – dag 2
Dag twee begon met een aanpassing van de geplande rit op advies van de B&B-uitbaatster, een ervaringsdeskundige op gebied van ‘het ontleden van het wolkendek’, en toegegeven we moesten ze op het einde van de dag gelijk geven.
Het weerbericht deze ochtend sprak van mogelijk hier en daar (of af en toe ) een bui maar vooral veel wind met windstoten tot misschien wel 60 km/u.
We pasten dus toch maar onze route aan en kozen voor één van onze zuidelijke tochten. Na een afdaling tot in Vals-les-Bains verlieten we de grote baan en stonden onmiddellijk voor een grote muur…korte klim met stijging boven de 10%, gelukkig niet voor lang…onze beentjes wisten meteen hoe laat het was.
We kwamen dan terecht op een mooi plateau tussen de dennenbomen, lekker op en af, beetje stijgen, wat dalen maar nergens moordend…in Rocher aangekomen was het tijd voor een middagmaal want hierna begon de beklimming van de Col de la Croix de Millet, 7km klimwerk, gemiddelde stijging 5,6% met een max van 8,1%. Lastig colletje, zeker door de wind die goed zijn best deed om het ons ambetant te maken. Boven was het dan ook nog behoorlijk koud dus snel de windjack aan en dalen maar richting Jaujac.
Er wachtte ons nog één beklimming, een col zonder naam maar dat betekent helaas niet zonder klimmen…de benen voelden toch al de inspanningen van de dag en het was bij momenten ff harken om vlotjes boven te geraken. Daar wachtte ons wel een geruststelling, nl afdalen tot in Vals-les-Bains.
Van daaruit is het nog wel een zestal km lichtjes klimmen naar de B&B in Antraigues maar de gedachte aan een fris pintje doet soms wonderen….
Eindresultaat : 86km, 1600 hoogtemeters, rijtijd : 4u 38 minuten
De ‘mindfuckers’ van vandaag op mijn playlist :
1. Girl – Anouk
2. Butterfly – Danyel Gerard
3. Besoin de rien, envie de toi – Peter et Sloane
4. Sukkel voor de liefde – The Opposites
5. Goud - Bazart
Nu moet ge ook nie denken dat ik zomaar uit het hoofd al die artiesten ken hé,daarvoor is er tinternet
Dag twee begon met een aanpassing van de geplande rit op advies van de B&B-uitbaatster, een ervaringsdeskundige op gebied van ‘het ontleden van het wolkendek’, en toegegeven we moesten ze op het einde van de dag gelijk geven.
Het weerbericht deze ochtend sprak van mogelijk hier en daar (of af en toe ) een bui maar vooral veel wind met windstoten tot misschien wel 60 km/u.
We pasten dus toch maar onze route aan en kozen voor één van onze zuidelijke tochten. Na een afdaling tot in Vals-les-Bains verlieten we de grote baan en stonden onmiddellijk voor een grote muur…korte klim met stijging boven de 10%, gelukkig niet voor lang…onze beentjes wisten meteen hoe laat het was.
We kwamen dan terecht op een mooi plateau tussen de dennenbomen, lekker op en af, beetje stijgen, wat dalen maar nergens moordend…in Rocher aangekomen was het tijd voor een middagmaal want hierna begon de beklimming van de Col de la Croix de Millet, 7km klimwerk, gemiddelde stijging 5,6% met een max van 8,1%. Lastig colletje, zeker door de wind die goed zijn best deed om het ons ambetant te maken. Boven was het dan ook nog behoorlijk koud dus snel de windjack aan en dalen maar richting Jaujac.
Er wachtte ons nog één beklimming, een col zonder naam maar dat betekent helaas niet zonder klimmen…de benen voelden toch al de inspanningen van de dag en het was bij momenten ff harken om vlotjes boven te geraken. Daar wachtte ons wel een geruststelling, nl afdalen tot in Vals-les-Bains.
Van daaruit is het nog wel een zestal km lichtjes klimmen naar de B&B in Antraigues maar de gedachte aan een fris pintje doet soms wonderen….
Eindresultaat : 86km, 1600 hoogtemeters, rijtijd : 4u 38 minuten
De ‘mindfuckers’ van vandaag op mijn playlist :
1. Girl – Anouk
2. Butterfly – Danyel Gerard
3. Besoin de rien, envie de toi – Peter et Sloane
4. Sukkel voor de liefde – The Opposites
5. Goud - Bazart
Nu moet ge ook nie denken dat ik zomaar uit het hoofd al die artiesten ken hé,daarvoor is er tinternet
zaterdag 18 juni 2016
Finesse in den Ardeche – dag 1
Na de lange rit richting Ardeche gisteren en een verkwikkende nachtrust was het tijd voor onze eerste fietstrip.
De zon was ver te zoeken vanochtend, het miezerde zelfs, maar dit kon ons niet weerhouden om onze stalen en carbonnen ros(sen) te bestijgen.
Vanuit Antraigues-sur-Volane, waar onze schitterende B&B L’Angelot gevestigd is, vertrokken we omstreeks half tien voor een tochtje van ongeveer 82km. De eerste zes km richting Vals-les-Bains waren een makkie want die waren bergaf , vanaf dan was het uit met de pret want tot kilometer 40 ongeveer was het klimmen geblazen.
Met achtereenvolgens de Col de Vals (402 hm), Col de Sarraset (825 hm) en de Col de l’Escrinet (787 hm) wisten we direct waar de Ardeche voor stond : constant klimwerk, gelukkig niet de hoogste percentages qua stijging maar de billen en kuiten voelden wel het verschil met fietsen in ons vlakke land.
Vanaf de top van de Col de l’Escrinet ging het hoofdzakelijk wel in dalende lijn tot we opnieuw in Vals-les-Bains aankwamen, onderweg werden we nog ff getrakteerd op een fikse regenbui wat het dalen iets gevaarlijker maakte.
In Vals-les-Bains aangekomen,gingen we op zoek naar een cafeetje met televisiescherm om de Rode Duivels te kunnen zien, maar de Fransen zijn inderdaad redelijk chauvinistisch…geen tv en geen EK voor ons. Geen probleem : verder naar Antraigues-sur-Volane dan, 6 km vals plat…en toegegeven : de laatste twee waren de zwaarste van de dag voor mij.
Eindresultaat : 85km, 1370 hoogtemeters, rijtijd : 4u 09 minuten
Nu tijd voor een lekkere Kronenbourg 1664, schol !!!
Extraatje : als ik een fietstocht maak, wordt ik steeds ‘begeleid’ door muziek in mijn hoofd. Deze muziek is niet afkomstig van één of andere muziekspeler maar ‘belandt’ willekeurig op mijn playlist. Ik ga proberen deze te memoriseren en met jullie te delen : stonden vandaag op mijn hotlist :
1. Vannacht droomde ik dat ik beroemd was – Guido Belcanto
2. Pompeii – Bastille
3. Default – Django Django
4. Kakken oep n franse wc – Katastroof
Verder wens ik geen commentaar op deze playlist, ik kan er niks aan doen
Na de lange rit richting Ardeche gisteren en een verkwikkende nachtrust was het tijd voor onze eerste fietstrip.
De zon was ver te zoeken vanochtend, het miezerde zelfs, maar dit kon ons niet weerhouden om onze stalen en carbonnen ros(sen) te bestijgen.
Vanuit Antraigues-sur-Volane, waar onze schitterende B&B L’Angelot gevestigd is, vertrokken we omstreeks half tien voor een tochtje van ongeveer 82km. De eerste zes km richting Vals-les-Bains waren een makkie want die waren bergaf , vanaf dan was het uit met de pret want tot kilometer 40 ongeveer was het klimmen geblazen.
Met achtereenvolgens de Col de Vals (402 hm), Col de Sarraset (825 hm) en de Col de l’Escrinet (787 hm) wisten we direct waar de Ardeche voor stond : constant klimwerk, gelukkig niet de hoogste percentages qua stijging maar de billen en kuiten voelden wel het verschil met fietsen in ons vlakke land.
Vanaf de top van de Col de l’Escrinet ging het hoofdzakelijk wel in dalende lijn tot we opnieuw in Vals-les-Bains aankwamen, onderweg werden we nog ff getrakteerd op een fikse regenbui wat het dalen iets gevaarlijker maakte.
In Vals-les-Bains aangekomen,gingen we op zoek naar een cafeetje met televisiescherm om de Rode Duivels te kunnen zien, maar de Fransen zijn inderdaad redelijk chauvinistisch…geen tv en geen EK voor ons. Geen probleem : verder naar Antraigues-sur-Volane dan, 6 km vals plat…en toegegeven : de laatste twee waren de zwaarste van de dag voor mij.
Eindresultaat : 85km, 1370 hoogtemeters, rijtijd : 4u 09 minuten
Nu tijd voor een lekkere Kronenbourg 1664, schol !!!
Extraatje : als ik een fietstocht maak, wordt ik steeds ‘begeleid’ door muziek in mijn hoofd. Deze muziek is niet afkomstig van één of andere muziekspeler maar ‘belandt’ willekeurig op mijn playlist. Ik ga proberen deze te memoriseren en met jullie te delen : stonden vandaag op mijn hotlist :
1. Vannacht droomde ik dat ik beroemd was – Guido Belcanto
2. Pompeii – Bastille
3. Default – Django Django
4. Kakken oep n franse wc – Katastroof
Verder wens ik geen commentaar op deze playlist, ik kan er niks aan doen
Abonneren op:
Reacties (Atom)
