Finesse in den Ardeche - dag 4 en 5

Finesse in den Ardeche – dag 5

Dag 5, rit 4 van onze vakantie, over de rustdag van gisteren meer onderaan dit blogbericht.

Vandaag vertrokken we onder een eerste zomerzon hier in de Ardeche, het ging dan ook zweten en puffen worden. Zeker als we na het vertrek aan onze b&b direct mochten klimmen met achtereenvolgens de Col de Genestelle (6km lang - 640 hm) en de Col de la Fayolle (10km lang - 885 hm).

Twee mooie doch reeds hete beklimmingen die de start vormden van alweer een mooie fietstocht. Boven op de Col de la Fayolle gaan we richting St.Pierreville, een 30km lang traject op een mooi plateau tussen de bossen. De drinkbussen worden goed gebruikt en we zijn dan ook content als we ergens in een dorpje met twee straten zowaar een cafeetje ‘ontdekken’. Een lekkere cola later en met gevulde bidons rijden we verder naar St.Pierreville.

Daar start na het middagmaal de laatste beklimming van de dag. Gelukkig hebben we geen dessert genomen want dit dessert, de Col de Quatre Vios, begint stevig met een gemiddelde eerste kilometer van méér dan 7%...de rest van de 11 km lange beklimming gaat het percentage niet of nauwelijks onder de 5%, wat in combinatie met de brandende zon het tot een lastige tocht maakt.

Gelukkig is dit het laatste zware stuk van de dag en kunnen we lekker genieten van een lange afdaling tot in Antraigues-sur-Volane…rap een pintje en een snelle douche zodat ook wij kunnen genieten van de Rode Duivels…

Eindresultaat : 83km, 1544 hoogtemeters, rijtijd : 4u 10 minuten

De soundtrack in mijn hoofd werd vandaag geleid door songs die ik ‘in normale omstandigheden’ nooit goed zou vinden; allez eigenlijk vond ik ze vandaag ook nie goed :
1. Relax - Mika
2. Can’t stop the feeling – Justin Timberlake

PS : de rustdag…onder het motto : we gaan nie een hele dag niksen, koos Koen toch voor een fietstochtje terwijl Jules en ik een ‘wandelingske’ richting Vals-les-Bains gingen maken…dit resulteerde in méér dan 10 km stappen langs het bos want langs de grote baan vonden we saai, in een felle zon, zonder drinken en eten….gevolg : doodmoe arriveerden we in Vals-les-Bains..met grote dorst en dito honger..(we hadden eigenlijk beter gaan fietsen ) Na de innerlijke mens versterkt te hebben, kozen we ervoor om alvast niet te voet terug te keren maar de bus richting Antraigues te nemen….het was wat zoeken naar bushalte en bus maar uiteindelijk konden we (gratis zelfs) mee met het schoolbusje tussen de huiswaarts kerende kinderen…(gelukkig werden we niet opgepakt )