“Punctured bicycle on a hillside desolate…will nature make a man of me yet” zo begon Steven Patrick Morrissey zijn concert in de Rotterdamse zaal WATT…This Charming Man zette direct het publiek in vuur en vlam..
Het was mijn vierde Morrissey-concert en net als bij de man zelf heeft ook bij het overgrote deel van het publiek de tand des tijds ferm toegeslagen…zag je een tiental jaren geleden in de Brielpoort nog verscheidene look-a-likes dan waren nu de minder behaarden ferm in de meerderheid :-)
Ook het tweede nummer ‘Irish Blood, English Heart’ wordt massaal meegekeeld en als vanouds hanteert Morrissey het microfoonsnoer als dirigentstokje om de maat mee te slaan en als zweep waarmee het podium wordt gegeseld
Black Cloud van het nieuwe album ‘Years of Refusal’ toont aan dat de Mozman nog steeds goed bij stem is ondanks de keelproblemen die ervoor zorgden dat verscheidene concerten werden afgelast en mij even deden panikeren over het optreden in Rotterdam.
Scheurende gitaren openen het volgend nummer : How Soon Is Now, kippenvel als het publiek meebrult… ‘I am human and I need to be loved….’ ,het concert kan niet meer stuk en Morrissey en zijn band maken er een stomende rockconcert van tegen een hoog, strak rockabilly tempo…
Morrissey onderstreept het zelf: “The reason why we’re not in a theatre with seats, but in a rockhall, is because I’m a hairy assed rocker.” Een hevig zwetende rocker bovendien, die gedurende het concert twee keer van doorweekt overhemd wisselt. En natuurlijk graaien tientallen handen naar dat uitgetrokken, zeiknatte overhemd dat hij met ontblote torso het publiek insmijt…
WATT in Rotterdam doet me wat denken aan de Paradox of Pacific, twee reeds lang verdwenen concertzaaltjes op het Antwerpse Zuid, klein maar gezellig, het lijkt wel of Morrissey optreedt in mijn woonkamer….maar helaas…dat zou te mooi geweest zijn :-)
“You don't like me, but you love me Either way you're wrong You're gonna miss me when I'm gone”, zingt hij in All You Need Is Me. De zelfbewuste podiumhouding die hij tijdens het optreden tentoonspreidt zet kracht achter die woorden.
Halverwege na stomende versies van Ask en I’m throwing my arms around Paris komt er wat rust in het optreden. Girlfriend in a coma, Seasick,yet still docked en Smiths b-kantje I keep mine hidden bewijzen echter dat ook de ‘stillere’ nummers sterke songs zijn.
De nieuwe single ‘Something Is Squeezing My Skull’ doet wat de titel verklaart en maakt de zaal klaar voor een dendered slot. Met Some Girls Are Bigger Than Others en The Loop gaat het stilaan naar het einde van het concert.
Het zestal komt nog één keer terug voor een luid meegezongen First of the Gang to Die, maar na die ene toegift is het – helaas – echt gedaan. Maar niet in mijn hoofd…de terugweg naar Antwerpen wordt een extra anderhalf uurtje genieten met luidkeels meegezongen Smiths en Morrissey klassiekers….en een pintje achteraf mocht ook niet ontbreken natuurlijk.
(*) op de tonen van zingende Britse voetbalfans
Setlist :
This Charming Man
Irish Blood, English Heart
Black Cloud
How Soon Is Now ?
All You Need Is Me
How Can Anybody Possibly Know How I Feel ?
Ask
I’m Throwing My Arms Around Paris
Girlfriend In A Coma
When Last I Spoke To Carol
Seasick, Yet Still Docked
Why Don’t You Find Out For Yourself
I Keep Mine Hidden
Something Is Squeezing My Skull
One Day Goodbye Will Be Farewell
Sorry Doesn’t Help
Some Girls Are Bigger Than Others
The Loop
I’m Ok By Myself
First Of The Gang To Die (bis)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten