Koen achter het stuur, Jules en mezelf nog wat vechtend tegen de slaap…
De grens België-Frankrijk werd vlot genomen…nogal logisch want we hadden “rien à déclaré” !
Goed en vlotjes bollend wordt het tijd om Jacques Dutronc (min of meer) te citeren :
“ Il est 7 heures, Paris s’eveille…. “
“ Il est 8 heures, Paris s’eveille… “
“ Il est 9 heures, Paris s’eveille… “
Twee uur los in de file op de Parijse péripherique…wat moet ‘n mens nog meer hebben…
Na een koffie- en plaspauze wordt de reisweg verdergezet en is het genieten van het mooie franse landschap…
Het vulkanische gebergte van de Auvergne is wondermooi met zicht op de Puy-de-Dome, een klassieker uit het Tour-verleden en skioord Super-Besse waar zich op de top nog steeds sneeuw bevindt…
De laatste 120 km moeten we afleggen op secundaire wegen doch dwars door de Cevennen is het al volop genieten van de omgeving…de weg gaat steeds omhoog, dan weer omlaag, geen enkel vlak stukje valt er te bespeuren…gene kattepis zou Jan Becaus zeggen
Uiteindelijk bereiken we tegen 16u30 ongeveer Saint-Jean-du-Gard waar het welkomstcomité bestaat uit een plaatselijke ouderling met de broek op de knieën…die stond waarschijnlijk al uren op ons te wachten en vond het dan maar passend ons al “moonend” te verwelkomen.
Na inchecken in Hotel Les Bellugues wordt de trip naar de Cevennen al vrij snel bezegeld met een 1664 van Kronenbourg…Schol !!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten