Deux cyclistes...ou deux artistes - dag 3

Aangezien we tegen 17u gewassen, geschoren én opgekleed moesten zijn voor
de openingsmatch van onze Rode Duivels tegen Panama kozen we vandaag voor een
enkele rit richting top van de Col de Jau.

Vanuit onze B&B te Prades was het nog vlak en vlotjes bollen tot in Catllar maar
daar begon de 23 kilometer lange klim al richting top.

In het begin kent de beklimming geen al te sterke stijgingspercentages zodat de
beentjes en andere spieren rustig aan in het juiste tempo konden geraken.
Was de stijging nog te doen, de wind daarentegen waaide van alle kanten zodat
het met momenten oppassen geblazen was, zelfs in de beklimming !!

Iets voor halfweg de beklimming reden we door het pittoreske dorpje Mosset,
waarover sebiet meer, en begon de beklimming iets steilere gemiddeldes aan te nemen.
Dit voelden we ook aan onze beentjes maar nood breekt wet en we blijven gestaag
verder trappen...

Na ongeveer twee uur en half klimmen bereiken we de top van de Col de Jau, op een
hoogte van 1506 meter, dus een 1200 meter hoger dan onze startplaats te Prades.
Bovenop de Col de Jau was het qua wind hélémaal niet te doen maar gelukkig stond
er een soort kerststalletje om ff te schuilen. Wie van ons tweeën de os was en
wie de ezel, daar zijn we nog niet uit haha.

Bij onze passage in Mosset hadden we al een kleine bistro ontdekt en dus lag daar
de eindmeet van ons eerste deel van de afdaling. Al dalend komt maar eerst tot
uiting wat voor een schone Col deze Col de Jau eigenlijk wel is : af en toe steil
en af en toe zacht glooiend dalend, dus idem dito voor het stijgen.

In Mosset zoals reeds eerder gezegd halt gehouden bij de bistro waar we onze
maag konden vullen met gewokte noedels met groenten en een Catalaanse cola !
Voldaan (en eigenlijk toch ook n beetje moe) namen we de rest van afdaling tot
Catllar en het stukje richting Prades voor onze rekening zodat we tijdig
een plaatsje konden zoeken voor het grote tv-scherm in een plaatselijke bar.

Morgen rustdag !