Na een tweedaagse reis richting Spaanse grens kwamen we deze middag omstreeks 14u aan in Villa Lefrebregue in Prades, gelegen in de Oostelijke Pyreneeën oftewel de Pyreneeës Catalanes.
Een schitterende B&B uitgebaat door Engelsen uit de suburbs van Londen, een beetje zoals waar ik woon op het Kiel, de suburbs van Antwerpen
Gisterenochtend vertrokken we omstreeks 6u richting Zuid-Frankrijk. Aangezien het een verre autorit ging worden, hadden we een tussenstop gepland in Hotel L’Abricotine** in Tain L’Hermitage, na een dikke 850 km bollen. Zodoende hadden we vandaag ‘slechts’ een dikke 400 km te gaan wat een relatieve rustdag betekende.
Soit, we vertrokken dus donderdagochtend om 6u met z’n tweëen naar de Pyreneeën. Ok, dat rijmt maar spijtig genoeg dat het rijmt. Normaal hadden we met zijn drieën geweest maar derde man Koen werd in allerlaatste instantie geveld door zijn rug…veel beterschap Koen !! Hopelijk brengt de blog al bij al nog enige soelaas..
Na een dikke 10u bollen, voorzien van de nodige tank- en koffiestops arriveerden we aan ons hotel in Tain L’Hermitage, helaas een halfuur te vroeg aangezien het hotel pas openging om 16u. Gelukkig bestaat er Google Maps waarmee men zelfs ‘in the middle of nowhere’ op zoek kan gaan naar het dichtstbijzijnde cafe. Dit was dus rap gevonden en de eerste, méér dan verdiende’, Pelforth van het vat werd in het bijzijn van de aanwezige zon genuttigd. Een tweede ook
Ons plan was om na inchecken in het hotel een kleine wandeling te maken richting Centre Ville, volgens bovengenoemde Google Maps ongeveer 3,5km wandelen. Dit resulteerde uiteindelijk, zonder verloren te lopen, in een wandeling van 4,7km. Een rekenwonder zou dan denken : dat zijn er dan 4,7 terug maar zelfs dan slaagden we erin om maar liefst 5,6km terug te wandelen…gelukkig werd dit beloond met een lekker avondmaal in het hotel en een geweldige nachtrust !
Na een lekker ontbijt dus terug de auto in richting Prades…daar aangekomen rond 14u, een leuke ontvangst door de gastheer afgerond met een lekkere pint. Daarna het stadje gaan verkennen, een leuke stad met de nodige drank- en eetgelegenheden dus daaraan gaan we geen tekort hebben. We vonden zelfs een café met een tv-scherm om maandag de Rode Duivels aan te moedigen, als we op tijd terug zijn van de fietstocht natuurlijk.
En dan zijn we bij het hoofddoel van onze verlof aangekomen : fietsen ! Fietsen in de Pyreneeën, weliswaar niet de grote, alombekende cols maar dat het hier geen meter vlak is, hebben we al opgemerkt…maar daarover morgen meer in een volgend blogbericht !
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten