Deze flegmatieke Brit behoort al enkel jaren tot mijn rijtje ‘idolen’ en dit niet alleen dankzij zijn wielercapaciteiten..
Bradley verpersoonlijkt met zijn uiterlijk zijn ‘British roots’ en zijn voorliefde voor de Mods…
Niet alleen is er de onmiskenbare gelijkenis met zijn muzikale held Paul Weller, Wiggo is ook een Mod in hart en nieren…hij bezit een grote collectie van scooters en gitaren uit de Sixties en Seventies. In April van dit jaar werd ook bekendgemaakt dat Wiggins samen met Fred Perry (één van de Mod-merken bij uitstek) een authentieke kledinglijn zal ontwerpen.
In zijn niet-wielerdromen rijdt Bradley op zijn Lambretta GP150, zijn gitaar over zijn schouder vastgemaakt, van het ene optreden naar het andere…
The story of his life : “Wiggo” werd geboren in Gent (jawel !) en is de zoon van voormalig profwielrenner Gary Wiggins. Vooral op de piste is/was Wiggins een topper en behaalde hij naast verscheidene wereldtitels ook al enkele Olympische gouden medailles.
Keerzijde van deze medaille(s) was dan weer het afschuimen van talloze festiviteiten en huldigingen…een vicieuze cirkel voor Bradley ! Hij leefde naar het levensmotto van Tom Waits: ‘Ik heb geen drankprobleem! Behalve als ik niets te zuipen heb.’
Bier en gouden medailles: beter is de carrière van Bradley Wiggins niet samen te vatten. Hij is wielrenner en alcoholist, maar nooit tegelijk – die twee gaan niet samen. De wielrenner en de alcoholist vechten met elkaar – de ene keer wint de een, de andere keer de ander. Zijn leven stond dan ook vaak in het teken van het gevecht tussen deze twee grote passies en vaak haalde alcohol de bovenhand. Langs de andere kant kon hij ook, als hij éénmaal op een doel gefocust was, maandenlang leven als een monnik.
Eigenlijk heeft Wiggins een soortgelijk probleem als Tom Boonen: Wanneer hij een aantal maanden gefocust is geweest op een sportief doel en dit haalt, is hij geneigd om zich helemaal uit te leven in alles wat zondig is voor een topsporter. Dit uitleven kon soms echter heel lang duren omdat hij als baanspecialist vaak slechts één of twee serieuze doelen in een jaar had: Het WK en de Olympische Spelen.
De laatste jaren wint de wielrenner steeds vaker.
Wiggins heeft namelijk een nieuw doel: de Tour de France winnen. Eén keer was hij al vierde, in 2009, in zijn debuutjaar. Dat resultaat was vooral te danken aan de belofte die hij deed aan zichzelf: geen druppel alcohol totdat de laatste etappe van de Tour gereden was. Dat lukte.
Maar het eerste dat Wiggins deed bij aankomst in Parijs was naar de ploegbus racen en de koelkast plunderen. Het ererondje reed hij met vier halve liters in de achterzakken van zijn shirt.
Wiggins heeft er dit jaar een ongezien parcours opzitten: hij nam slechts deel aan 4 rittenwedstrijden en daarvan won hij de drie belangrijkste: Parijs-Nice, de Ronde van Romandië en de Dauphiné. In plaats van zijn verslavende dorst naar alcohol, lijkt nu een verslavende honger naar de koers zijn leven te beheersen. Hier fietst een herboren kampioen.
In de Tour van dit jaar behoort Wiggo dan ook tot de topfavorieten, de vreemde Brit werd er zowaar een beetje door overdonderd maar verliest er alvast zijn gevoel voor humor niet bij : 'Als kleine jongen droomde ik hier altijd van. Maar de meeste jongens die ervan dromen om hun brood te verdienen met de fiets, worden postbode.’
THAT’S ENTERTAINMENT !!!
P.S. : Voor diegenen die graag lezen kan ik ook de twee boeken van Bradley aanraden : In Pursuit of Glory (2009) en On Tour (2010), beide helaas voorlopig enkel in het Engels te verkrijgen, misschien verandert een tourzege van Bradley dit…who knows ?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten