Gordon, Jamie of Jeroen ?

Voila,een zoveelste generatie mannen is opgestaan. Na de nieuwe man, de metroseksueel, de überseksueel en de NuRoMan (lees ook mijn column ‘flipperkastman’ onderaan dit blogbericht) is het nu tijd voor de gastroseksueel.

Het aantal mannen dat via hun kookkunsten de verleidingstoer opgaan is in volle expansie. Volgeboekte hotelscholen,kookcursussen en –workshops worden dan ook voor méér dan de helft door mannen bevolkt. Deze mannen beschouwen koken niet als een hobby of als verplichting, maar als prestigemiddel om indruk te maken op vrouwen, vrienden en familie.

Dus ja, ook de liefde van de vrouw gaat door de maag want het lijkt er steeds meer op dat jongens er met hun kookkunsten in slagen vrouwen te verleiden. Deze pientere kerels heten dus sinds kort gastroseksuelen: mannen die ervan houden om achter het kookfornuis te staan.

Een soort van haantjesgedrag in de keuken dus…en, gelukkig voor mij, speelt uiterlijk hierbij geen rol :-) In plaats van geld, macht, en uiterlijk is voor de gastroseksueel kokkerellen het belangrijkste middel om status te verkrijgen.

Uit een Engels onderzoek (door Trendbox) blijkt dat de helft van de ondervraagden (ik veronderstel mannen én vrouwen) van mening is dat goed kunnen koken een man aantrekkelijker maakt. Een kwart van de mannen tussen 18 en 34 jaar geeft toe dat ze in de keuken staan om een vrouw te versieren. Ikzelf val lekker uit deze leeftijdscategorie en kan dus met volle mond (what’s in a name in deze context) zeggen dat ik enkel kook uit interesse.

Er zijn tegenwoordig steeds meer mannelijke koks die in de belangstelling staan. De populariteit van superchefs als Gordon Ramsay, Jamie Oliver en hier in België Jeroen Meus waarbij koken als een macho-kunst wordt verheven, speelt volgens het Britse onderzoek mee. Wie zegt te kunnen koken, wordt meteen aantrekkelijker geacht bij 48 procent van de ondervraagden. Jihaa !!!

Gastroseksuelen schuwen daarbij geen enkel gerecht. 60 procent beweert bovendien regelmatig te toveren met ingewikkelde buitenlandse gerechten, hetgeen ook in de supermarkten méér en méér tot uiting komt, een mens loopt verloren tussen alle buitenlandse ingrediënten tegenwoordig, en meer dan de helft van de ondervraagden staan gemiddeld 41 minuten achter het fornuis.

Volgens Trendbox is dat te danken aan de veranderende tijdgeest. De verschillen tussen mannen en vrouwen worden kleiner en vrouwen vinden het leuk om culinair verrast te worden door een man, dus kunnen mannen zich tegenwoordig zonder schaamte met koken bezighouden. De vrouwen laten het zich welgevallen en zijn van mening dat hun jongens vaak beter kunnen koken dan zijzelf.

Uit het onderzoek blijkt tevens dat het aantal gezinnen waar mannen helpen in de keuken stijgt van 27,5 % in de naoorlogse periode tot 66,5 procent in 2008. Meer vrouwen werken voltijds, waardoor steeds meer mannen de pollepel hanteren. Al is duidelijk dat beide geslachten een heel andere houding hebben ten opzichte van koken. Koken is een passie voor de gastroseksueel, een bevredigende en creatievere vorm van de mannelijke bijdrage aan het huishouden.

En welke vrouw wil haar man dat plezier niet gunnen ??

bijlage column Flipperkastman

Wat gaat men ons mannelijk ego nog allemaal aandoen ?
Het lijkt mij in de huidige maatschappij momenteel aanzienlijk makkelijker om van het vrouwelijk geslacht te zijn. Hoor ik daar de feministen al steigeren ?

Afgezien van het ‘naar het schijnt’ vaststaand feit dat vrouwelijke arbeidsverloning procentueel,terwijl perceptueel een aanzienlijk betere woordkeuze zou zijn, lager ligt dan de mannelijke, hetgeen ik met alle respect, kijkend naar mijn vriendenkring en werkomgeving, bestrijd….ik ken geen enkele maar dan ook geen enkele vrouw die minder verdient als mezelf…., ligt de druk volledig op ons, mannen.

Wat moeten wij allemaal niet doorstaan sinds de roaring nineties ?
Eerst was er de nieuwe man,die volgens trendwatchers overal ter wereld niet zo bijster veel bleek voor te komen dan verwacht. Onderzoek leert ons immers dat het toch nog steeds de vrouw is die binnen het huishouden de meeste werkjes voor zich neemt (de feministen kiezen nu massaal terug mijn zijde)

Dan vond men de metroseksueel uit, een zalfjessmerende vent, de man die méér tijd in de badkamer doorbrengt dan zijn vrouw. Nadien was het hoogdringend tijd voor de überseksueel,de metroseksueel die niet op een vrouwelijke wijze met zijn uiterlijk bezig is,en nu…..de NUROMAN…..de New Urban Romantic Man….

Mannelijke mannen maar niet te beroerd om hun vrouwelijke kant te tonen. Die nog steeds graag een balletje trappen met de maten en achteraf aan de toog elke wedstrijd winnend afsluiten, zelfs nog een seksistisch grapje verkondigend af en toe, daarna naar huis gaan om aan zoon- en/of dochterlief hun fruitpapje te geven en haast tegelijkertijd in de keuken met potten en pannen aan het goochelen slaan om de meest verfijnde gerechten klaar te maken.
Viriel, hard en zakelijk als het moet, maar ook een fan van bijvoorbeeld poëzie. Een man die zelfs met de kindjes naar de dokter gaat en daar urenlang met de joelende koters in de wachtkamer mag pronken met zijn zopas verworven sociaal statuut.

In feite is de New Urban Romantic Man de quasi perfecte symbiose van de nieuwe man uit de jaren negentig, de metroseksueel en de überseksueel. Een man die het perfecte evenwicht gevonden heeft tussen mannelijke of eerder puberachtige stoutmoedigheid en de broodnodige vrouwelijke waarden. Zijn gedrag is stedelijk. Hij heeft gestudeerd, gereisd, houdt van cultuur en winkelt graag, want hij heeft zijn eigen stoerzachte stijl.

Zijn wij mannen gediend met al deze verwachtingsvolle mediageile veranderingen ?
Uiteindelijk voel ik mij vooral een flipperkastman.
Same player shoots again.