Het is verre van warm als we om 9u30 op onze fiets springen voor wat een lange dag zal worden, voor sommigen onder ons een echte sch*tdag… Na een 10-tal kilometer bereiken we de voet van de Passo di Costalunga (10 km klimmen naar een hoogte van 1745 mtr), een ‘lopende’ col zou Michel Wuyts zeggen, ondanks een stevig begin met percentages van 8% wordt de Costalunga na een tijdje inderdaad een pak makkelijker en vrij vlug bereiken we de top van deze pas, niet zonder onderweg enkele regendruppels gevoeld te hebben, wat ons doet vrezen voor het verdere verloop van deze rit.
Bovenop de Passo di Costalunga is het behoorlijk koud en we besluiten om toch maar even een warme drank te nuttigen om het wat warmer te krijgen…na een korte afdaling start onmiddellijk de klim naar de Passo di Nigra, slechts een 7-tal km lang en 1688 meter hoog, ook deze top wordt vrij vlug bereikt. Snel de wind- en regenjacks aan en naar beneden.
Na een lekkere spaghetti ‘nach Art des Hauses’ rijden we naar Vols am Schlerm, we zijn nu 50 km onderweg, er volgen er dus nog 50 waarvan maar liefst nog 35 kilometer klimmen met de Passo di Pinei en de Passo Sella.
De klim van de Pinei (16 kilometer lang, 1437 hoogtemeters) begint kalmpjes zodat we rustig kunnen genieten van de Alpe di Suisi die zich aan onze rechterkant bevindt…de échte klim begint in Castelrotto en dat hebben we geweten, door het dorpje bochtje naar links, eentje naar rechts en patat : stukje van 17% om de debatten te openen. De ademhaling schiet los over de Alpe di Siusi heen en het is ff pompen op de pedalen.
Gelukkig zakt het percentage terug tot een ietwat redelijker niveau, af en toe wel gespekt met terug wat steviger stukken.. op de top van de Passo di Pinei is de vermoeidheid al duidelijk zicht- en voelbaar en dan wacht ons nog de Passo Sella !!
Het weer is gedurende de dag beter geworden maar toch blijft het afwachten of we de top van de Sella (en/of de afdaling naar Canazei) droog kunnen behalen.
De Passo Sella : 18 kilometer klimwerk brengt ons tot op een hoogte van 2244 meter, de voorlopige ‘Cima Coppi’ van dit verlofke…de eerste kilometers zijn makkelijk doenbaar (althans na drie dolomietendagen)…de focus is zo groot dat wij door twee ‘verboden voor fietsers’-tunnels doorrijden vooraleer de zwaardere stukken zich onder onze wielen aanbieden…vanuit St.Ulrich begint het professionele werk…trappen én zuchten, 8 % omhoog gedurende 6 van de laatste 8 kilometers…het wordt stevig trappen om de top te bereiken maar op het moment zelf is het volop genieten van de prestatie..!!
Uiteindelijk rest ons nog de afdaling naar Canazei, ik denk dat mijn twee kompanen langer op mij moeten wachten na een afdaling dan na een beklimming ;-)
Morgen rustdag….
Feit van de dag : ons sterkste percentage deze dag was maar liefst 28% !!! Gelukkig was het in een afdaling.. :-))
2 opmerkingen:
respect mannen! gene kattepis zou ik zo zeggen.
Hopelijk wordt het weer wat beter!
L.
Volgens mij ben jij klaar voor De Marmotte !
Een reactie posten